YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2018/6014
KARAR NO : 2021/11167
KARAR TARİHİ : 29.03.2021

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Tehdit
HÜKÜM : Mahkumiyet

K A R A R
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre; hükmün açıklanmasına sebep olan 5237 sayılı TCK’nın 106/1-2. cümlesinde tanımlı tehdit suçunun 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nın 253. maddesi ve eklenen madde değişikliği öncesinde de uzlaşmaya tabi olması sebebiyle tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak olunmayarak yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1-)5271 sayılı CMK’nın 231/11.maddesi kapsamında, denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işleyen veya denetimli serbestlik tedbirine ilişkin yükümlülükleri yerine getirmeyen sanık hakkında hüküm açıklanabilmesi için öncelikle usulüne uygun olarak kesinleşmiş bir hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının bulunması gerekliliği karşısında, Mahkemenin 07/11/2013 tarih, 2012/680 esas, 2013/561 sayılı kararıyla sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verildiği ancak bu kararın sanığın mahkemeye bildirdiği en son adresine tebliğ edilmesi gerekirken doğrudan sanığın mernis adresine Tebligat Kanunu 21/2. maddesi gereğince yapılan tebligatın usulüne uygun olmadığı, bu nedenle kararın usulüne uygun olarak kesinleşmediği ve denetim süresinin işlemeye başlamadığı, dolayısıyla da hükmün açıklanamayacağı gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,
2-) Kabule göre;
a-)02/12/2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK’nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK’nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamında bulunduğu anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,
b-)Anayasa Mahkemesi’nin 24.11.2015 günü, Resmi Gazete’de yayınlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı TCK’nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin kararının yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu,
Bozmayı gerektirmiş, sanık …’nun temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, teliğnamedeki düşünceden farklı gerekçe ile HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 29/03/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.