YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2018/8233
KARAR NO : 2021/22151
KARAR TARİHİ : 21.09.2021
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Hakaret, tehdit, kasten yaralama, 6136 sayılı Kanuna aykırılık
HÜKÜMLER : Mahkumiyet
TEMYİZ EDENLER : Sanık müdafisi, mağdur vekili
KARAR
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre,
A)Sanık hakkında hakaret suçundan kurulan mahkumiyet hükmü ile mağdur … vekilinin temyizinde,
1)Mağdur …’ın, 22/01/2015 tarihli duruşmada, vekili huzurunda sanıktan şikayetçi olmadığını belirttiği ve yöntemince kamu davasına katılmadığından, temyiz edenin de buna yetkisi bulunmadığı,
2)Hakaret suçuna ilişkin kararda öngörülen cezanın nitelik ve niceliğine göre, verildiği tarih itibariyle hükmün temyiz edilemez olduğu,
Anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca mağdur … vekili ile sanık … müdafiinin tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ İSTEKLERİNİN REDDİNE,
B)Sanık hakkında iki kez kasten yaralama, tehdit ve 6136 sayılı Kanuna aykırılık suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerinin temyizinde,
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;
1)Sanığa yükletilen iki kez kasten yaralama ve 6136 sayılı Kanuna aykırılık eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanık tarafından işlendiğinin Kanunlara uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,
Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunlarda öngörülen suç tiplerine uyduğu,
Cezaların kanuni bağlamda uygulandığı,
Anlaşıldığından sanık … müdafisinin ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,
2)Sanık hakkında mağdur …’a yönelik tehdit eyleminden kurulan mahkumiyet hükmünün temyizine gelince,
a)Sanığın ateş etmeden önce “sizi öldüreceğim” şeklinde söz söyledikten sonra, mağduru ateş etmek suretiyle yaralaması, ayrıca mağdurunda sanığın ateş etmeden önce tehdit sözü duymadığını beyan etmesi karşısında, eylemin yalnızca kasten yaralama suçunu oluşturduğu gözetilmeksizin ayrıca silahla tehdit suçundan da mahkumiyet hükmü kurulması,
b)Kabule göre de,
aa)Sanığın, mağdur ve katılanın bulunduğu iş merkezine gelerek her ikisini birden silahla tehdit ettiğinin kabul edilmesi karşısında, sanık hakkında zincirleme suç hükümleri gereği bir kez ceza verilip, bu cezanın TCK’nın 43/2. maddesi ile artırılması gerektiği gözetilmeden, sadece mağdur …’a yönelik tehdit eylemi nedeniyle mahkumiyet hükmü kurulması suretiyle çelişkiye yol açılması,
bb)Anayasa Mahkemesi’nin 24/11/2015 günlü Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı TCK’nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin kararının gözetilmesi zorunluluğu,
Bozmayı gerektirmiş, sanık … müdafisinin temyiz nedenleri yerinde görülmekle, tebliğnameye uygun olarak, HÜKMÜN BOZULMASINA, yeniden hüküm kurulurken 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereğince yürürlükte olan 1412 sayılı CMUK’nın 326/son maddesi uyarınca sanık hakkında cezayı aleyhe değiştirme yasağının dikkate alınmasına, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 21/09/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.