YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2019/2393
KARAR NO : 2019/12887
KARAR TARİHİ : 09.07.2019

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Tehdit
HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1-Sanığın üzerine atılı tehdit suçlamasını kabul etmemesi, tanıklar … ve …’ın sanığın katılanı tehdit ettiğine ilişkin beyanlarının bulunmaması, mahkemenin katılan …’in sanık …’in oltalarını denize attığı ve Hüseyin’e vurduğu olay yerinden tanıklar vasıtasıyla katılan …’ın uzaklaştırıldığı, sanık …’ın bisikletine binerek katılan …’in bulunduğu yerden geçerken “ben seni bitireceğim” şeklinde söz söylediği ve katılan …’ın sanık …’in peşinden koştuğu ve eline geçirdiği bir bıçakla Hüseyin’in gitmiş olduğu karakola kadara gelerek polislerin ikazı ile bıçağı bıraktığı şeklinde olayın gerçekleştiğini kabul etmesi karşısında, sanığın bisiklet ile mağdurun önünden geçtiği sırada “ben seni bitireceğim” şeklinde söylediği kabul edilen sözleri katılanı şikayet etme kastı ile söylenip söylenmediği değerlendirilmeden, katılanın ve tanık Engin Sert’in aşamalardaki beyanları arasında sanığın söylediği söz hususundaki çelişkiler giderilmeden, katılanın ve tanık Engin Sert’in çelişkili beyanlarının ne şekilde sanığın savunmalarına üstün kılındığı ayrıntılı şekilde açıklanıp tartışılmadan, sanığın yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,
2-Kabule göre de;
a)02/12/2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK’nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK’nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamında bulunduğu anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,
b)Tekerrüre esas alınan önceki mahkumiyetin, kesin nitelikteki adli para cezasından ibaret olması karşısında, sanık hakkında TCK’nın 58. maddesinin uygulanamayacağının gözetilmemesi,
c)Daha önce kasıtlı bir suçtan dolayı üç aydan fazla hapis cezasına mahkumiyeti bulunmayan sanık hakkında, “sanığın TCK’nın 58. maddesinin uygulanmasını gerektirir adli sicil kaydında hüküm bulunması” şeklinde yerinde olmayan gerekçeyle TCK’nın 51. maddesinin uygulanmaması,
d)Anayasa Mahkemesi’nin karar tarihinden sonra 24/11/2015 günlü Resmi Gazete’de yayımlanan 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı, TCK’nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin kararın uygulanması zorunluluğu,
Bozmayı gerektirmiş, sanık … müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, HÜKMÜN 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 09/07/2019 tarihinde oybirliğiyle karar