Yargıtay Kararı 4. Ceza Dairesi 2019/2965 E. 2019/16433 K. 22.10.2019 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2019/2965
KARAR NO : 2019/16433
KARAR TARİHİ : 22.10.2019

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Sair tehdit, hakaret, tehdit
HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
1-Sanık hakkında katılan …’a yönelik hakaret ve katılan …’ne yönelik sair tehdit suçlarından verilen kararda öngörülen cezaların nitelik ve niceliğine göre, verildiği tarih itibariyle hükümlerin temyiz edilemez olduğu anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca sanık …’in TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,
2-Sanık hakkında katılan …’a yönelik tehdit eyleminden kurulan mahkumiyet hükmünün temyizine gelince,
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede:
a-Sanığın aşamalarda suçlamayı kabul etmemesi, tanık …’nun aşamalarda, karşılıklı küfürleşmeler duyduğunu beyan edip tehditten bahsetmemesi ve diğer katılan …’nün soruşturma aşamasında, sanığın katılan …’a hakaret ettiğini beyan edip kovuşturma aşamasında ayrıca ölümle tehdit ettiğine yönelik beyanı karşısında; hangi delilin ne şekilde sanık savunmasına üstün tutulduğu yeterince açıklanıp tartışılmadan eksik inceleme ve yetersiz gerekçeyle mahkumiyet hükmü kurulması,
b-Kabule göre de;
02/12/2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK’nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK’nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamında bulunduğu anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık …’in temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, HÜKMÜN 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine 22/10/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.