Yargıtay Kararı 4. Ceza Dairesi 2019/49 E. 2019/9317 K. 20.05.2019 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2019/49
KARAR NO : 2019/9317
KARAR TARİHİ : 20.05.2019

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Tehdit, 6136 sayılı Kanuna muhalefet
HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Bozma üzerine, Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, tebliğnamede gerekçeli kararın sanık müdafii Av. … tarafında süresinden sonra temyiz edildiği belirtilmiş ise de, gerekçeli kararın sanık müdafii olan Av. … ‘a da tebliği üzerine süresinde temyiz edildiğ belirlenerek dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi,
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;
Sanığa yükletilen tehdit ve 6136 sayılı yasaya aykırılık eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerin ve bu eylemlerin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,
Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunlarda öngörülen suç tiplerine uyduğu,
6136 sayılı Kanuna aykırılık suçundan ceza hesaplanırken sonuç adli para cezası 375 TL. yerine, 0,37 TL. olarak eksik belirlenmiş ise de, karşı temyiz olmadığından bozma yapılamayacağı,
Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükümleri etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.
Ancak;
Silahla tehdit suçundan hüküm kurulurken sonuç cezanın 1 yıl 3 ay hapis cezası yerine, 1 yıl 4 ay 20 gün olarak fazla hesaplanması,
Kanuna aykırı, sanık … müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı 1412 sayılı CMK’nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılık yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasının silahla tehdit suçuna ilişkin TCK’nın 29. maddesinin uygulanması ile ilgili kısmından “1 yıl 8 ay” ibaresinin çıkarılarak yerine “1 yıl 6 ay” ibaresinin eklenmesi, TCK’nın 62. maddesinin uygulanması kısmından “1 yıl 4 ay 20 gün” ibaresi çıkartılarak yerine “1 yıl 3 ay” ibaresinin eklenmesi biçiminde DÜZELTİLMESİNE ve başkaca yönleri Kanuna uygun bulunan hükümler, bu bağlamda ONANMASINA, 20/05/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.