YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/27476
KARAR NO : 2023/901
KARAR TARİHİ : 08.02.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Tehdit, hakaret, kasten yaralama

Hakaret suçundan hükmolunan 1.500,00 TL ile kasten yaralama suçundan hükmolunan 2.000,00 adlî para cezasına ilişkin mahkûmiyet kararlarının, tür ve miktarları itibarıyla 5320 sayılı Kanun’un geçici 2 nci maddesi uyarınca kesin nitelikte bulunduğu anlaşılmıştır.
Sanık hakkında tehdit suçundan kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 8 inci maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu … Asliye Ceza Mahkemesinin kararı ile sanığın, tehdit suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi ile 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca iki kez 3.000,00 TL, hakaret suçundan aynı Kanunun 125 inci maddesinin birinci fıkrası ile 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 1.500,00 TL, kasten yaralama suçundan ise aynı Kanun’un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası ile 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 2.000,00 TL adli para cezaları ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz istemi, kararın usul ve Kanun’a aykırı olduğu, sanığın cezalandırılması için yeterli delil olmadığından kararın bozulması gerektiğine ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
Sanığın, mağdur …’ın suç tarihi itibarıyla eski eşi, katılan …’ın da mağdurun erkek arkadaşı olduğu, olay günü mağdurun velayeti babasında olan müşterek çocuğunu teslim etmek için katılan ile birlikte annesinin evine gitmesine sinirlenen sanığın, katılanı darp edip, öldürmekle tehdit ettiği, eski eşini de “O…pu, seninle işim bitmedi, seni öldüreceğim.” biçimindeki sözleriyle tehdit edip hakaret ettiği iddiasıyla açılan davada Mahkeme sanığın, mağdura yönelik hakaret eyleminden şikâyet yokluğundan düşme kararı verip, sanığın mağdura yönelik tehdit, katılana yönelik hakaret, tehdit ve kasten yaralama suçlarından mahkûmiyetine karar vermiştir.
IV. GEREKÇE
A.Hakaret ve Kasten Yaralama Suçlarından Kurulan Hükümlere Yönelik Temyizde
Hükümlerin tür ve miktarları itibarıyla 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 31.03.2011 tarihli ve 6217 sayılı Kanunun 26 ncı maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen geçici 2 nci maddesi uyarınca kesin nitelikte bulunduğu anlaşılmakla, sanık müdafiinin temyiz isteğinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.
B.Tehdit Suçundan Kurulan Hükümlere Yönelik Temyizde
1.Sanığın aşamalardaki tüm savunmalarında suçlamayı reddetmesi, olayın tanığının bulunmaması ve başka delille doğrulanmayan mağdur ile katılan beyanlarının, aralarındaki anlaşmazlıkta dikkate alındığında sanığın cezalandırılması açısından yeterli delil niteliğinde olmaması karşısında, sanığın, tehdit suçunu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve cezalandırmaya yeterli delillerin neler olduğu açıklanıp tartışılmadan mahkumiyet kararı verilmesi,
2.Kabule göre de
a.02.12.2016 tarihinde yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun’un 34 üncü maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanunun 253 üncü maddesinin birinci fıkrasına eklenen (b) bendi uyarınca, 5237 sayılı Kanun’un 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesinde düzenlenen tehdit suçunun uzlaştırma kapsamına alınmış olması karşısında, sanık hakkında atılı suça ilişkin 6763 sayılı Kanun’un 35 inci maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun’un 254 üncü maddesi uyarınca aynı Kanun’un 253 üncü maddesinde belirtilen esas ve usûle göre uzlaştırma işlemleri yerine getirilip sonucuna göre sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
b.Sanığın aynı sebepten ötürü bir suç işleme kararı ve kastıyla katılan ile mağduru tehdit etmesinden ibaret eyleminin bütün halinde tehdit suçunu oluşturması karşısında, 5237 sayılı Kanun’un 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi uyarınca belirlenen temel cezada, anılan Kanun’un 43 üncü maddesinin ikinci fıkrası uyarınca artırım yapılarak tek hüküm kurulması gerekirken, iki ayrı hüküm kurulmak suretiyle fazla ceza tayin edilmesi,
Nedeniyle hukuka aykırılık görülmüştür.
V. KARAR
A. Sanık Hakkında Hakaret ve Kasten Yaralama Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden
Gerekçe bölümünün (A) bendinde açıklanan nedenle Yerel Mahkemenin kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteğinin, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,
B. Sanık Hakkında Tehdit Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden
Gerekçe bölümünün (B) bendinde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
08.02.2023 tarihinde karar verildi.