Yargıtay Kararı 4. Ceza Dairesi 2020/29517 E. 2023/16393 K. 22.03.2023 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/29517
KARAR NO : 2023/16393
KARAR TARİHİ : 22.03.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Tehdit, hakaret, kasten yaralama

Sanık hakkında kasten yaralama suçundan neticeten hükmolunan 3.000,00 TL adlî para cezasına ilişkin mahkûmiyet kararlarının, tür ve miktarları itibarıyla 5320 sayılı Kanun’un geçici 2 nci maddesi uyarınca kesin nitelikte bulundukları anlaşılmıştır.
Sanık hakkında diğer suçlardan kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. … Sulh Ceza Mahkemesinin, 02.10.2013 tarihli ve 2012/388 Esas, 2013/495 Karar sayılı kararıyla sanık hakkında;
a. Hakaret suçundan 5237 sayılı Kanun’un 125 inci maddesinin birinci fıkrası, 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi, 125 inci maddesinin dördüncü fıkrası, 43 üncü maddesi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları uyarınca neticeten 8.840,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına ve 15 eşit taksitlendirmeye,
b. Tehdit suçundan 5237 sayılı Kanun’un 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi, 43 üncü maddesi, 62 nci maddesi uyarınca 6 ay 7 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına,
c. Mağdur … ‘ye yönelik kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası ve üçüncü fıkrasının (e) bendi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 nci maddesinin birinci ve dördüncü fıkraları uyarınca neticeten 3.000,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına ve 6 eşit taksitlendirmeye,
d. Mağdur …’ye yönelik kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası ve üçüncü fıkrasının (c) bendi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 nci maddesinin birinci ve dördüncü fıkraları uyarınca neticeten 3.000,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına ve 6 eşit taksitlendirmeye
Hükmedilerek 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesinin beşinci fıkrası gereği hükümlerin açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, bu kararın 01.11.2013 tarihinde kesinleştiği anlaşılmıştır.
2. … Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.03.2016 tarihli ve 2015/290 Esas, 2016/144 Karar sayılı kararı ile sanığın, tabi tutulduğu denetim süresi içinde yeni bir kasıtlı suç işlediğinin ihbarı üzerine 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesinin on birinci fıkrası uyarınca hükümlerin yukarıda belirtildiği şekilde aynen açıklanmasına karar verilmiştir.
Tebliğnamede kasten yaralama suçundan kurulan hükümler yönünden temyiz isteminin reddi; hakaret ve tehdit suçlarından kurulan hükümlerin bozulması yönünde görüş bildirilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz isteği; ailesini depremde kaybettiği için psikolojisinin bozuk olduğuna, tartıştığının doğru olduğuna fakat sinkaf olayı olmadığına, vesair, yönelik olduğu belirlenmiştir.
III. OLAY VE OLGULAR
1. Mağdur … ‘nin … … özel şirketinin elemanı olarak … Konteynırlarında elektrik işleriyle ilgili olarak görevli olduğu, olay tarihinde sanığın konteynırdaki bölmesine gittiği, gündüz olduğundan sanığı lambayı kapatması hususunda uyardığı, bunun üzerine sanığın mağdur …’nin arkasından giderek bıçakla saldırmak istediği, mağdurun karşı koyması üzerine bıçağın mağdurun elini hafif bir şekilde sıyırdığı, mağdur …’nin olay yerinden ayrılarak idareye gittiği, sanığın bir müddet sonra idareye gelerek orada bulunan mağdurlar … ve …ye ”şerefsizler, burayı bombalarım, kafanızı keserim ” şeklinde tehdit ve hakaret içerikli sözler sarf ettiği ve araçta bulunduğu sırada aracın içerisinden mağdur …’ye yumruk atmak suretiyle kasten yaraladığı Yerel Mahkemece kabul olunmuştur.
2. Sanığın, üzerine atılı suçlamaları kabul etmediği yönünde savunma yaptığı anlaşılmıştır.
3. Mağdurlar ve tanık …’nin, soruşturma ve kovuşturma aşamalarında oluşa ilişkin istikrarlı ve birbiriyle uyumlu anlatımlarının bulunduğu belirlenmiştir.
4. Suça konu olaya ilişkin kamera görüntülerine ilişkin dosya içerisindeki 05.06.2012 tarihli CD izleme tutanağında kamera sisteminin ses kayıt özelliğinin bulunmadığı anlaşılmıştır.
IV. GEREKÇE
A.Sanık Hakkında Kasten Yaralama Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden
Hükümlerin tür ve miktarları itibarıyla 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 31.03.2011 tarihli ve 6217 sayılı Kanun’un 26 ncı maddesi ile 5320 sayılı Kanun’a eklenen geçici 2 nci maddesi uyarınca kesin nitelikte bulundukları anlaşılmakla, sanığın temyiz isteğinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.
B.Sanık Hakkında Hakaret ve Tehdit Suçlarından Kurulan Hükümler Yönünden
1. Sanık hakkında hakaret suçundan 5237 sayılı Kanun’un 125 inci maddesinin dördüncü fıkrasının uygulanmış olması ve suçun yasa maddesinde öngörülen cezanın üst sınırı 2 yılı aştığından sanık hakkında 5271 sayılı Kanun’un 251 inci maddesinde düzenlenen basit yargılama usulü uygulanamayacağından tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye katılınmamıştır.
2. Mağdurların beyanları ve bu beyanları doğrulayan tanık …’nin anlatımları, oluş, incelenen dava dosyası içeriği karşısında, sanığın hakaret ve tehdit eylemlerinin sübuta erdiğine dair Mahkemenin takdir ve gerekçesi yerinde görülmüş, sanık hakkında mahkûmiyet hükümleri kurulmasında bir isabetsizlik görülmemiştir.
3. Sanığa yükletilen hakaret ve tehdit eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanık tarafından işlendiğinin Kanun’a uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,
Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tiplerine uyduğu,
Cezaların kanuni bağlamda uygulandığı,
Anlaşıldığından, sair yönlerden yapılan incelemede hukuka aykırılık görülmemiştir.
V. KARAR
A.Sanık Hakkında Kasten Yaralama Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden
Gerekçe bölümünde (A) bendinde açıklanan nedenle Yerel Mahkemenin kararına yönelik sanığın temyiz isteğinin, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,
B. Sanık Hakkında Hakaret Ve Tehdit Suçlarından Kurulan Hükümler Yönünden
Gerekçe bölümünde (B) bendinde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
22.03.2023 tarihinde karar verildi.