YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/32724
KARAR NO : 2023/15480
KARAR TARİHİ : 28.02.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hakaret

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
A. … Sulh Ceza Mahkemesinin 25.12.2013 tarih, 2013/361 Esas, 2013/575 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hakaret suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 43 üncü maddesinin ikinci fıkrası ve 62 nci maddesi uyarınca 7.600,00 TL adli para cezasının 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesinin beşinci fıkrası gereği hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiştir.
B. Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Mahkeme kararı ile sanık hakkında açıklanması geri bırakılan hüküm denetim süresi içinde suç işlediğinden bahisle aynen açıklanmıştır.
C. Tebliğname hükmün bozulması yönünde görüş bildirmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz isteği; kararın somut delile dayanmadığı, hukuka aykırı olduğuna, vesaire ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
Olay günü sanığın aracını cadde üzerine park ederek ayrıldığı, aracını kaldırmasını söyleyen polis memurları katılan ve şikayetçilere “……. Oğlum……lan faşist polisler… Faşist polisleri… Lan, a… koyduğumun polisleri, siz faşistsiniz lan, o… çocukları.” şeklinde sözlerle hakaret ettiği, sanık her ne kadar suçlamayı kabul etmemiş ise de şikayetçilerin sanığa iftira atmaları için bir neden bulunmadığı gibi, dosyada mevcut 02.06.2013 tarihli tutanak göz önünde bulundurulduğunda sanığın müsnet suçu işlediği Yerel Mahkemece kabul edilmiştir.
IV. GEREKÇE
A. Suçun aleni olarak işlenmesi karşısında tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmemiştir.
B. Sanığın Temyizi Yönünden
Sanık hakkında kurulan hükme ilişkin olarak, sanık savunması, şikayetçi beyanları ve olay tutanağı karşısında Mahkemenin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık bulunmadığından sanığın temyiz isteği yerinde görülmemiştir.
C. Sair Temyiz Sebepleri Yönünden
Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,
Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,
Suçun aleni olan sokakta işlenmesine karşın 5237 sayılı Kanun’un 125 inci maddesinin dördüncü fıkrası uygulanmamış ise de, aleyhe temyiz olamadığından bozma yapılamayacağı anlaşılmış,
Sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz sebepleri reddedilmiştir.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Mahkeme kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
28.02.2023 tarihinde karar verildi.