YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/33342
KARAR NO : 2023/15450
KARAR TARİHİ : 27.02.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hakaret

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
… Asliye Ceza Mahkemesi’nin kararı ile sanık hakkında hakaret suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin ikinci fıkrası, 43 üncü maddesi, 62 nci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 6 ay 7 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz isteğinin, yaptığı paylaşım ve açtığı pankart sonucu yapılan haberlerin haklı bilgilendirmeye yönelik olduğundan suçun sübut bulmadığı ile suç işleme kastı bulunmadığı ve resen tespit edilecek nedenlere ilişkin olduğu belirlenmiştir.
III. OLAY VE OLGULAR
Sanığın, kardeşine ait aracı tamir için bıraktığı firmanın yaptığı tamirat bedelini kasko şirketinden alamaması üzerine, kendi taktıkları dışında başka parçaların da söküldüğünü iddia ederek, internet ortamında ve pankart açarak katılanların aracını gaspettiğinden bahisle dolandırıcı oldukları, yolsuzluk yaptıkları şeklindeki sözleri ile hakaret suçunu işlediği kabul edilerek cezalandırılmasına karar verilmiştir.
IV. GEREKÇE
Dosya kapsamı, katılanların beyanları ve sanığın aşamalardaki savunmaları, internet üzerinden yaptığı paylaşımlarının çıktıları, haber çıktıları, üst geçide astığı pankart içeriği gözetildiğinde sanığın başkaca temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Ancak;
A. Sanığın savunmaları ile olayın gelişimi dikkate alınıp tüm deliller birlikte değerlendirilmek suretiyle sanık hakkında 5237 sayılı Kanun’un 129 uncu maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,
B. Sanığın internet ortamında ve üst geçide astığı pankart ile hakaret etmesine rağmen 5237 sayılı Kanun’un 125 inci maddesinin dördüncü fıkrasının uygulanmaması hukuka aykırı kabul edilmiştir.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, yeniden hüküm kurulurken aynı Kanun’un 326 ıncı maddesinin gözetilmesine,
Dava dosyasının, Mahkemesi’ne gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’na TEVDİİNE,
27.02.2023 tarihinde karar verildi.