YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/13706
KARAR NO : 2023/21419
KARAR TARİHİ : 21.09.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2014/840 E., 2015/878 K.
SUÇLAR : Hakaret, kasten yaralama
HÜKÜMLER : Beraat
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen hakaret suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.
2. Sanık hakkında 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrasında düzenlenen kasten yaralama suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılanın temyiz isteminin; tanığının dinlenilmediği, tanığın yargılama aşamasında cezaevinde olduğu, adil yargılanmadığı, doktor raporunun bulunduğu, kararın bozulması gerektiğine, vesaire ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
Şikâyetçinin olay tarihinde sürücü belgesi olmadan araç ile seyrettiği, yönetimindeki aracın ön plakasının olmaması nedeni ile görevli polis memuru şüphelinin ve yanında görevli polis memuru M.A. tarafından durdurulduğu, şikâyetçiden aracın ruhsat ve sürücü belgesini istedikleri, şikâyetçinin ehliyetinin olmadığı aracın sigorta ve muayenesinin olmadığı, ön plakasının takılı olmadığı, şikâyetçinin üzerinde kimlik belgesi yerine geçen resmi belgeyi ibraz edemediğinden dolayı hakkında idari işlem uygulandığı, aracın otoparka çekilmesi için görevli polis memurlarının olay yerine çekici araç talep etmeleri üzerine şikâyetçinin cezai işlem uygulanmamasını istediği, bu sırada şüphelinin şikâyetçiyi basit tıbbi müdahale ile giderilir nitelikte yaraladığı ve “ananı s…..” dediği iddiasıyla açılan davada, sanığın müsnet suçu işlediğine dair mahkûmiyetine yeter her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği gerekçesi ile beraat kararı verildiği, Yerel Mahkemece kabul olunmuştur.
IV. GEREKÇE
1. Sanığın yargılamaya konu eylemleri için, 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin ikinci ve üçüncü fıkraları ile 125 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca belirlenecek cezasının türü ve üst sınırlarına göre aynı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.
2. 5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin 18.03.2015 tarihli sanık savunması olduğu ve bu tarihten temyiz incelemesi tarihine kadar, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, Mahkemenin kararına yönelik katılanın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davalarının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
21.09.2023 tarihinde karar verildi.