YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/13937
KARAR NO : 2023/21131
KARAR TARİHİ : 14.09.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2015/519 E., 2016/22 K.
SUÇ : Fuhuş
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Sanık hakkında fuhuş suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 saylı Kanun) 227 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları, 43 üncü, 62 nci, 52 nci, 53 üncü maddeleri uyarınca 3 yıl 1 ay 15 gün hapis ve 120,00 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına, karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık ve müdafiinin temyiz isteklerinin; kararın usûl ve yasa yönü ile eksik inceleme sonucu verildiği, sanık hakkında beraat kararı verilmesi, vesaire ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
Mağdurun eşinin Irak ülkesinde çalıştığı, kaçak yollarla gittiği için dönüş yapamadığını, aynı binada ikamet eden şüpheli ile tanıştığını, şüphelinin mağdurenin sıkıntıda olduğunu öğrendiğini, eşinin sürekli para göndermediğini bildiği için bu zaafından faydalanarak mağdura değişik tarihlerde gelerek fuhuş yapması için tekliflerde bulunduğunu, hatta mağdureyi kandırmak için yanında başka bayanlarında gelir benim evimi kullanırlar, bayanlar paralarını bende ev ücretimi alırım dediğini, şüphelinin mağdurenin evine gelerek evine bir erkek şahsın geldiğini, mağdur ile görüşmek istediğini söyleyerek şüphelinin kendi evine indirdiğini, evde M.P.’nin bulunduğunu, cinsel ilişkiye girdiğini, şüphelinin mağdurenin evine çıkarak 50,00 TL para verdiğini, cinsel ilişki için şahıstan 80,00 TL aldığını ve 30,00 TL kendisinin ev parası olarak aldığını söylediğini, bu olay sonrasında ise şüphelinin tekrar mağdureyi çağırarak başka bir erkek şahsın geldiğini söylemesi üzerine bu şahıs ile birlikte başka bir odaya geçerek ilişkiye girdiğini, ilişki sonrası evine çıktığını ve sonrasında ise şüphelinin 50,00 TL getirerek kendisine verdiğini, bu şekilde birden fazla kişiler ile cinsel ilişkiye girdiği iddiasıyla sanık hakkında açılan davada sanığın atılı suçu işlediği Mahkemece kabul olunmuştur.

IV. GEREKÇE
A. Sanık ve Müdafiinin Temyiz Nedenleri Yönünden
Tüm dosya kapsamı, tanıkların beyanları, olay tutanağı karşısında sanığın mahkûmiyeti yönünde, Mahkemenin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık bulunmadığı anlaşılmıştır.
B. Sair Yönlerden Yapılan İncelemede
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak;
Sanığın cebir veya tehdit kullanarak, hile ile ya da çaresizliklerinden faydalanarak mağduru fuhuşa sevkettiğine dair delil elde edilemediği gibi, çaresizlikten söz edebilmek için kişinin muhtaç durumda bulunması, bu muhtaç halin yarattığı sonuçtan yararlanılarak sömürülmesinin gerektiği, 5237 sayılı Kanun’un 227 nci maddesinin dördüncü fıkrasında belirtilen çaresizlik halinde, hayatını devam ettirmek, bir yerde kalmak veya gitmek gibi konularda yapacak bir şeyi olmayan kimsenin durumunu anlamak gerekli olup, bu nitelikli halin varlığının kabulü için, mağdurun üstesinden gelemeyeceği bir çaresizlik ortamında bulunması gerektiğinin anlaşılması karşısında; sanığın mağduru ne şekilde çaresizliğinden yararlanarak atılı suçu işlediği açıklanıp tartışılmadan yetersiz gerekçeyle 5237 sayılı Kanun’un 227 nci maddesinin dördüncü fıkrasının uygulanması,
Nedeniyle hukuka aykırılık görülmüştür.
V. KARAR
Gerekçe bölümünün (B) bendinde açıklanan nedenle Yerel Mahkemenin kararına yönelik sanık ve müdafiinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
14.09.2023 tarihinde karar verildi.