Yargıtay Kararı 4. Ceza Dairesi 2021/1410 E. 2023/16583 K. 28.03.2023 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/1410
KARAR NO : 2023/16583
KARAR TARİHİ : 28.03.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hakaret

Katılan … vekilinin temyiz talebinin sanık … hakkında hakaret suçundan kurulan hükme yönelik olduğu belirlenmiştir.
Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Yerel Mahkemece sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen hakaret suçundan, aynı Kanun’un 129 uncu maddesinin üçüncü fıkrası ve 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin dördüncü fıkrasının (c) bendi uyarınca ceza vermekten vazgeçilmesine dair karar verilmiştir.
Tebliğname’de hükmün onanması yönünde görüş bildirilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılan vekilinin temyiz isteminin herhangi bir nedene dayalı olmadığı görülmüştür.
III. OLAY VE OLGULAR
… Eğitim ve Araştırma Hastanesi çocuk bölümünde görevli olan doktorun aynı serviste tedavi gören katılan …’den kan almak istediği sırada katılanın huzursuz davranması üzerine “Kapa çeneni ağlama sen ne terbiyesiz çocuksun, bu servisteki çocuklar hepsi senin gibi.” diyerek hakaret ettiği iddiasıyla açılan kamu davasında, sanık hakkında hakaretin karşılıklı olması sebebiyle ceza vermekten vazgeçilmesine dair karar verilmiştir.
IV. GEREKÇE
1. Sanığın katılana söylediği iddia ve kabul olunan “Kapa çeneni ağlama sen ne terbiyesiz çocuksun, bu servisteki çocuklar hepsi senin gibi.” şeklindeki sözlerin, muhatabın onur, şeref ve saygınlığını rencide edici boyutta olmayıp, rahatsız edici, kaba ve nezaket dışı davranış niteliğinde olduğu ve böylelikle hakaret suçunun unsurlarının oluşmaması karşısında; sanığın beraati yerine, yerinde görülmeyen gerekçeyle yazılı şekilde karar verilmesi,
2. Kabule göre, 5237 sayılı Kanun’un 129 uncu maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca hakaretin karşılıklı olarak işlendiğinin kabul edilmesi halinde, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin dördüncü fıkrası gereğince “ceza verilmesine yer olmadığına” karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, “ceza vermekten vazgeçilmesine” şeklinde hüküm kurulması,
Hukuka aykırı görülmüştür.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararına yönelik katılan vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
28.03.2023 tarihinde karar verildi.