YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/16032
KARAR NO : 2021/22463
KARAR TARİHİ : 22.09.2021
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Tehdit, hakaret
HÜKÜMLER : Mahkumiyet
KARAR
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
a- Sanık hakkında hakaret suçuna ilişkin kararda öngörülen cezanın nitelik ve niceliğine göre, karar tarihi itibariyle hükmün temyiz edilemez olduğu anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca sanık … müdafiisinin tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ İSTEMİNİN REDDİNE,
b- Tehdit suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün temyizine gelince;
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak;
Sanığın aşamalarda suçlamayı kabul etmemesi, katılanın soruşturma ve Sulh Ceza Mahkemesi’nde vermiş olduğu kovuşturma beyanında sanığın kendisini tehdit ettiğini, Asliye Ceza Mahkemesi’nde vermiş olduğu beyanda ise sanık …’ün tehdit eylemine temyiz dışı sanık …’ün de ”polisler zaten bizim tanıdığımız” şeklinde sözlerle katıldığını belirtmesi, olayın tek tanığı olan katılanın arkadaşı …’ın soruşturmada temyiz dışı sanık …’ün katılanı tehdit ettiğini, kovuşturma aşamasında ise sanığın temyiz dışı sanık ile kendisi ve katılanı tehdit ettiklerini beyan etmesi, karşısında; katılan ile tanığın beyanlarının aşamalarda ve birbirleriyle aralarında bulunan çelişkiler yönteminde tartışılıp giderildikten ve hangi beyana hangi aşamada ne suretle itibar edildiği açıklanıp tartışıldıktan sonra sanığın hukuki durumunun tayini gerektiğinin gözetilmemesi,
Kanuna aykırı ve sanık … müdafiisinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnameye aykırı olarak, HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 22/09/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.