YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/22905
KARAR NO : 2021/22886
KARAR TARİHİ : 28.09.2021
K A R A R
Tehdit suçundan sanık …’nın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 106/1.c. ve 62/1. maddeleri gereğince 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 231. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair Akhisar Ağır Ceza Mahkemesinin 02/12/2019 tarihli ve 2019/412 esas, 2019/454 sayılı kararına yönelik itirazın reddine ilişkin Manisa 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 17/02/2020 tarihli ve 2020/140 değişik iş sayılı kararının, Adalet Bakanlığı tarafından kanun yararına bozulmasının istenilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 23/03/2021 gün ve 2021/31355 sayılı tebliğnamesiyle dava dosyası Dairemize gönderilmekle incelendi:
İstem yazısında;
“Mahkemesince yapılan yargılama sonunda sanığın 01/07/2019 tarihinde işlediği tehdit suçundan mahkumiyetine karar verilerek, hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş ise de, Manisa 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 17/02/2020 tarihli kararının müteakip, 02/03/2020 tarihli havale tarihli dilekçesi ekinde sunmuş olduğu ve işlemiş olduğu başka bir suça ilişkin sanık hakkında Manisa Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesi tarafından düzenlenen 02/01/2020 tarihli ve 52 sayılı raporda, sanığın “Bipolar affektif bozukluk, manik epizod” rahatsızlığının bulunduğu ve 29/08/2019 tarihinde işlediği iddia olunan suçlara dair 5237 sayılı Kanun’un 32/1 kapsamında değerlendirilmesi gerektiğinin belirtilmesi karşısında,
Sanığın, dosya arasında bulunan yargılama sırasında sunduğu bila tarihli dilekçesinde psikolojik tedavi gördüğünü dile getirdiği, yine Akhisar Ağır Ceza Mahkemesinin 02/12/2019 tarihli kararına karşı 09/12/2019 havale tarihli itiraz dilekçesinde de psikolojik hasta olduğunu ve ilaç kullandığını beyan ettiği, bu halde; anılan sağlık raporunda belirtilen suç tarihine yakın 01/07/2019 tarihinde işlenen incelenen dosya kapsamındaki fiilleri nedeniyle, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun’un 32. maddesindesinin uygulanıp uygulanmayacağı hususunda rapor aldırılarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerektiği cihetle, belirtilen nedenle itirazın kabulü yerine, yazılı şekilde itirazın reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir. ” denilmektedir.
Hukuksal Değerlendirme:
5237 sayılı TCK’nın 32. maddesinde; “(1) Akıl hastalığı nedeniyle, işlediği fiilin hukukî anlam ve sonuçlarını algılayamayan veya bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneği önemli derecede azalmış olan kişiye ceza verilmez. Ancak, bu kişiler hakkında güvenlik tedbirine hükmolunur.
(2) Birinci fıkrada yazılı derecede olmamakla birlikte işlediği fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneği azalmış olan kişiye, ağırlaştırılmış müebbet hapis cezası yerine yirmibeş yıl, müebbet hapis cezası yerine yirmi yıl hapis cezası verilir. Diğer hâllerde verilecek ceza, altıda birden fazla olmamak üzere indirilebilir. Mahkûm olunan ceza, süresi aynı olmak koşuluyla, kısmen veya tamamen, akıl hastalarına özgü güvenlik tedbiri olarak da uygulanabilir.” hükümlerine yer verilmiştir.
İnceleme konusu somut olayda; Sanık hakkında Akhisar Ağır Ceza Mahkemesince TCK’nın 106/1-1. cümlesinde düzenlenen tehdit suçundan 5 ay hapis cezası verilmesi, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 231. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılması, bu karara itiraz edilmesi üzerine itirazın reddedilerek hükmün 17/02/2020 tarihinde kesinleşmesi, sanığın 02/03/2020 tarihli havale tarihli dilekçesi ekinde mahkemesine sunmuş olduğu ve işlemiş olduğu başka bir suça ilişkin Manisa Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesi tarafından düzenlenen 02/01/2020 tarihli ve 52 sayılı raporda, “Bipolar affektif bozukluk, manik epizod” tanısının koyulduğu ve 29/08/2019 tarihinde işlediği iddia olunan suçlara dair 5237 sayılı Kanun’un 32/1 kapsamında değerlendirilmesi gerektiğinin belirtilmesi, dosya arasında bulunan yargılama sırasında sunduğu bila tarihli dilekçesinde psikolojik tedavi gördüğünü dile getirmesi, yine Akhisar Ağır Ceza Mahkemesinin 02/12/2019 tarihli kararına karşı 09/12/2019 havale tarihli itiraz dilekçesinde de psikolojik hasta olduğunu ve ilaç kullandığını beyan etmesi karşısında, söz konusu sağlık raporunda belirtilen suç tarihine yakın 01/07/2019 tarihinde işlenen ve incelenen dosya kapsamındaki fiilleri nedeniyle TCK’nın 32. maddesi uyarınca “akıl hastalığı nedeniyle, işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılayıp algılayamadığı veya bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin önemli derecede azalmış olup olmadığı” konusunda yöntemince rapor alınarak, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, Akhisar Ağır Ceza Mahkemesinin 02/12/2019 tarihli ve 2019/412 esas, 2019/454 sayılı kararına yönelik itirazın reddine ilişkin Manisa 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 17/02/2020 tarihli ve 2020/140 değişik iş sayılı kararında isabet bulunmamaktadır.
Sonuç ve Karar:
Yukarıda açıklanan nedenlerle,
Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın kanun yararına bozma isteği doğrultusunda düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden,
1- Manisa 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 17/02/2020 tarihli ve 2020/140 değişik iş sayılı kararının, 5271 sayılı CMK’nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA,
2- Aynı Kanun maddesinin 4-b fıkrası gereğince, sonraki işlemlerin mahallinde tamamlanmasına, dosyanın Adalet Bakanlığı’na sunulmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’na TEVDİİNE, 28/09/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.