YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/30133
KARAR NO : 2021/22283
KARAR TARİHİ : 22.09.2021

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Görevi yaptırmamak için direnme
HÜKÜM : Mahkumiyet
TEMYİZ EDENLER : Sanık, O Yer Cumhuriyet Savcısı

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre, sanık hakkında verilen 25/06/2014 gün, 2013/188 E. ve 2014/238 K. sayılı, temyiz kanun yoluna tabi olan karara, O Yer Cumhuriyet Savcısı tarafından itiraz edildiği belirtilmiş ancak, CMK’nın 264. maddesine göre, kanun yolu ya da merciin belirlenmesindeki yanılmanın başvurucunun hakkını ortadan kaldırmaması ve yine sanık tarafından da belirtilen bu ilk kararın temyiz edildiğinin anlaşılması karşısında; Yerel Mahkemece dosyadan el çekilip, dosyanın temyiz incelemesi için Yargıtay’a gönderilmesi gerektiği halde, yeni bir esas numarası verilerek duruşma açılmak suretiyle aynı hususta tekrar karar verilmiş ise de; Yerel Mahkeme’ce verilen 16/10/2014 gün ve 2014/174 E. ve 2014/351 K. sayılı ikinci hükmün hukuki değerden yoksun olduğu belirlenerek yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir,
Ancak;
1- Sanığın, haciz sırasında gerçekleşen görevi yaptırmamak için direnme eyleminin TCK’nın 6/d maddesinde belirtilen yargı görevini yapan kişilerden olan avukata karşı gerçekleştirilmesi karşısında, eylemin TCK’nın 265/2. maddesine uyduğu gözetilmeden anılan Kanunun 265/1. maddesiyle hüküm kurulması,
2- Sanığın önceki mahkumiyetine konu TCK’nın 142/1-f maddesinde düzenlenen elektrik hırsızlığı suçunun, 6352 sayılı Kanunun 82. maddesi ile yürürlükten kaldırılması, 83. maddesi ile eylemin karşılıksız yararlanma suçuna dönüştürülerek unsurlarının TCK’nın 163/3. maddesinde düzenlenmesi ve 6352 sayılı Kanunun geçici 2. maddesinde de, elektrik hırsızlığı suçundan kesinleşmiş cezaların zararın tazmini şartıyla bütün sonuçları ile ortadan kaldırılmasının öngörülmesi karşısında, öncelikle uyarlama yargılaması yapılıp yapılmadığı saptanarak, hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağı hususunun yeniden değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
3- Sanık hakkında hükmolunan hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karşın, TCK’nın 53/1. maddesindeki hak yoksunluklarının uygulanması,
Kanuna aykırı, sanık … ve O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnamedeki isteme aykırı olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yeniden hüküm kurulurken 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereğince yürürlükte olan 1412 sayılı CMUK’nın 326/son maddesi uyarınca “cezayı aleyhe değiştirme yasağının” dikkate alınmasına, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 22/09/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.