YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/32630
KARAR NO : 2023/26116
KARAR TARİHİ : 21.12.2023
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
EK KARAR SAYISI : 2017/2565 E., 2018/952 K.
SUÇLAR : Görevi yaptırmamak için direnme, hakaret
KARAR : Temyiz isteminin kabule değer sayılmamasından dolayı reddi kararı
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Bölge Adliye Mahkemesince verilen ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. İlk Derece Mahkemesinin kararıyla sanığın hakaret ve görevi yaptırmamak için direnme suçlarından 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi, 43 üncü maddesi uyarınca ayrı ayrı 6.000,00 TL adli para ve 1 yıl 15 gün hapis cezalarıyla, 265 inci maddesinin ilk fıkrası, 43 üncü ve 50 nci maddeleri gereği 3.740,00 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına karar verilmiştir.
2. Bölge Adliye Mahkemesince duruşma açılarak, 25.04.2018 tarihli ve 2017/2565 Esas, 2018/952 Karar sayılı kararıyla sanığın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi, 43 üncü ve 52 nci maddeleri, 265 inci maddesinin ilk fıkrası, 50 nci ve 62 nci maddeleri uyarınca sırasıyla doğrudan 7.600,00 ve hapisten çevrili 3.000,00 TL adli para cezalarıyla cezalandırılmasına hükmedilmiştir.
3. Bölge Adliye Mahkemesinin 13.06.2018 tarihli ve aynı sayılı ek kararıyla sanık müdafiinin temyiz başvurusu hakkında, 5271 sayılı Kanun’un 296 ncı maddesinin birinci fıkrası gereği “temyiz isteminin kabule değer sayılmamasından dolayı reddine” karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz istemi, ek kararın kaldırılarak asıl hükümlerin bozulması talebine ilişkindir.
III. GEREKÇE
5271 sayılı Kanunun 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (c) bendinde yer verilen “Hapis cezasından çevrilen seçenek yaptırımlara ilişkin ilk derece mahkemesi kararları ile ilgili olarak bölge adliye mahkemesince verilen; seçenek yaptırımlara ilişkin her türlü kararlar ve istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararlar”ın ve anılan Kanun’un aynı madde ve fıkrasının (d) bendinde yer alan “… ilk derece mahkemelerinin görevine giren ve kanunda üst sınırı iki yıla kadar (iki yıl dâhil) hapis cezasını gerektiren suçlar ve bunlara bağlı adlî para cezalarına ilişkin her türlü bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenlemeler ile 296 ncı maddesinin birinci fıkrasının ilgili bölümünde yer verilen; “… temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş [ise] …, hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder.” şeklindeki hüküm birlikte değerlendirildiğinde, anılan Kanun’un 286 ncı maddesinin üçüncü fıkrasının hüküm tarihinde yürürlükte olmadığı da dikkate alındığında, sanık müdafiinin ek karara yönelik temyiz istemi yerinde görülmemiştir.
IV. KARAR
Açıklanan nedenle Bölge Adliye Mahkemesinin ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Çarşamba 1. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
21.12.2023 tarihinde karar verildi.