YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/3886
KARAR NO : 2023/16110
KARAR TARİHİ : 15.03.2023
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hakaret
Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
A. Yerel Mahkemece sanık hakkında katılan …’ya yönelik hakaret suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin birinci ve dördüncü fıkraları ile 53 ve 58 inci maddeleri uyarınca 7 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve verilen cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine,
B. Yerel Mahkemece sanık hakkında katılan …’ya yönelik hakaret suçundan 5237 sayılı Kanun’un 125 inci maddesinin birinci ve dördüncü fıkraları ile 53 ve 58 inci maddeleri uyarınca 7 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve verilen cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz isteği, delillerin ve tanıkların eksik incelendiği, kendisinin yapıcı tavırlarına karşın katılanların devamlı olarak kavgacı bir tutum sergiledikleri, katılan …’nın herkesin içinde kendisine hakaret ettiği, olay günü de önce karşı tarafın kendisine söz söylediği, mahkemede de yalan söylemeyip eylemini kabul ettiği, ceza almayı göze alarak çelişkili tavırlar sergileyen katılan ile uzlaşmayı reddettiği, lehine olan hükümlerin uygulanması gerektiğine vesaire ilişkindir
III. OLAY VE OLGULAR
Sanığın suç tarihinde katılan …’nın aleniyet unsurları taşıyan caddede arkadaşları ile konuştuğu sırada yoldan geçerken kendisine “Hayırdır …” diye seslenmesine sinirlenerek ”… seni sinkaf ederim, senin hasta ananı yatağında s…” dediği, diğer katılan …’nın da bulunduğu dairenin balkonundan aşağıya olay yerine inmesi sonucu bu kere de ona karşı “O…, a… koyduğumun o…, başkalarıyla yatıp kalkıyorsun.” şeklinde hakaret ettiği hususlarının katılan beyanları, sanığın olayı doğrulayan kendi savunmaları ve tanık anlatımları neticesinde sübut bulduğu Mahkemece kabul edilmiştir.
IV. GEREKÇE
A. Sanığın Temyiz Sebepleri Yönünden
Olay ve Olgular bölümünde belirtildiği şekliyle sanığın katılanlara hakaret ettiği hususunun sanığın ikrarı ile katılan ve tanık anlatımları neticesinde sübut bulduğu şeklindeki Mahkemenin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık görülmemiştir.
5237 sayılı Kanun’un 50, 51 ve 62 ile 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesinde düzenlenen hükümlerin uygulanmamasına ilişkin Mahkemenin takdir ve gerekçesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.
Sanığın aşamalardaki savunmaları ve dinlenen tanık beyanlarına göre katılanlardan kaynaklı bir haksız hareket tespit edilemediğinden sanık hakkında 5237 sayılı Kanun’un 129 uncu maddesinin uygulanma koşullarının oluşmadığı anlaşılmıştır.
B. Sair Sebepler Yönünden
1. Olay ve Olgular bölümünde anlatıldığı şekliyle sanığın mağdurlara yönelik aynı zaman ve olay bütünlüğü içinde aynı suç işleme kararıyla hakaret ettiğinin anlaşılması karşısında; sanık hakkında zincirleme suç hükümleri gereği bir kez ceza verilip, bu cezanın 5237 sayılı Kanun’un 43 üncü maddesinin ikinci fıkrası ile artırılması gerektiği gözetilmeden, katılanlara yönelik hakaret suçundan ayrı ayrı ceza verilmesi suretiyle fazla ceza tayini,
2. Hakaret suçunun, suç tarihine göre uzlaştırma kapsamında bulunmayan 5237 sayılı Kanun’un 106 ncı maddesinin ilk fıkrasında düzenlenen tehdit suçu ile birlikte işlendiği iddia edildiğinden, 5271 sayılı Kanun’un 253 üncü maddesinin üçüncü fıkrasına göre uzlaşma kapsamında bulunmadığı, bu nedenle soruşturma aşamasında yapılan uzlaşma teklifinin geçersiz olduğu, ancak yapılan yargılama neticesinde sanığın tehdit suçundan beraat etmesi karşısında, hakaret suçu yönünden, 5271 sayılı Kanun’un 254 üncü maddesi uyarınca uzlaştırma hükümlerinin uygulanması ve sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu,
Bozmayı gerektirmiştir.
V. KARAR
Gerekçe bölümünün (B) bendinde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
15.03.2023 tarihinde karar verildi.