YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/3966
KARAR NO : 2023/15799
KARAR TARİHİ : 07.03.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Hakaret, kasten yaralama

Sanık hakkında kurulan hükümlerin karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
A. … Sulh Ceza Mahkemesinin 06.03.2012 tarihli 2011/406 Esas, 2012/253 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesi uyarınca 3 ay 10 gün hapis cezası ile, hakaret suçundan aynı Kanun’un 125 inci maddenin birinci fıkrası ile dördüncü fıkrası, 62 nci maddesi uyarınca 2 ay 27 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hükümlerin açıklanmasının geri bırakılmasına, 5 yıl denetim süresinin uygulanmasına karar verilmiş, karar 06.04.2012 tarihinde kesinleşmiş, sanığın denetim süresi içerisinde 05.07.2012 tarihinde işlediği kasıtlı suçtan mahkum olduğundan bahisle ihbar yapılmıştır.
B. … Asliye Ceza Mahkemesinin 20.11.2014 tarihli ve 2014/306 Esas, 2014/128 Karar sayılı kararı ile açıklanması geri bırakılan hükümler açıklanarak sanık hakkında kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddenin ikinci fıkrası, 62 nci maddesi,52 nci maddesi uyarınca 2.000 TL adli para cezası, hakaret suçundan aynı Kanun’un 125 inci maddenin birinci fıkrası ile dördüncü fıkrası, 62 nci maddesi, 52 nci maddesi uyarınca 1.740 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyizinin; dosya kapsamında katılanın beyanından başka cezalandırılmasına yeterli delil bulunmadığı, suç işleme kastının olmadığı ve olayı başlatanın katılan olduğunun mahkemece dikkate alınmadığı, maddi durumu yetersiz olduğu için verilen cezaları ödeyemeyeceği bu nedenlerle ve re’sen tespit edilecek sebeplerle hükümlerin bozulmasına yönelik olduğu belirlenmiştir.
III. GEREKÇE
Aşağıda açıklanan gerekçe nedeniyle Tebliğname’deki onama düşüncesine iştirak edilmemiştir.
1. Sanığın yargılama konusu eylemleri için, 5237 sayılı Kanun’un 125 inci maddesinin birinci fıkrası, dördüncü maddesi ve 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası uyarınca belirlenecek cezaların türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.
2. 5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin 20.11.2014 tarihli mahkumiyet kararı olduğu ve bu tarihten, temyiz incelemesi tarihine kadar, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Yerel Mahkemenin kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davalarının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
07.03.2023 tarihinde karar verildi.