YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/41012
KARAR NO : 2023/16166
KARAR TARİHİ : 16.03.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Görevi yaptırmamak için direnme

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 265 inci maddesinin birinci, 43 üncü maddesinin ikinci fıkraları uyarınca görevi yaptırmamak için direnme suçundan açılan kamu davası kapsamında aynı Kanun maddeleri uyarınca mahkumiyet hükmü kurulmuştur.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz isteği, olay sırasında sadece kaba davrandığına, tehdit ve hakarette bulunmadığına, dolayısıyla hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
Olay günü trafik polislerince D-400 karayolunda yapılan uygulamada sanığa trafik cezası verilmesi üzerine sanığın ilgili trafik ekibinin yanına ceza tutanağı ile birlikte gelip “bu cezayı iptal edeceksiniz” diyerek elindeki ceza tutanağını ve araç ruhsatını fırlattığı, cezayı neden kestikleri konusunda kendisine yazılı ve sözlü bilgi verilmesine rağmen ısrarlı bir tutumla trafik görevlilerinin görevlerini yapmalarını engellediği iddia edilmiştir.
IV. GEREKÇE
A. Sanığın yargılama konusu eylemi için 5237 sayılı Kanun’un 265 inci maddesinin ilk fıkrası uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre, aynı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan dava zamanaşımı öngörüldüğü anlaşılmıştır.
B. Sanık hakkında mahkumiyet hükmünün kurulduğu 28.02.2014 tarihine göre, temyiz incelemesi tarihine kadar 8 yıllık olağan dava zamanaşımının gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Yerel Mahkeme kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
16.03.2023 tarihinde karar verildi.