YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/11370
KARAR NO : 2023/918
KARAR TARİHİ : 08.02.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Tehdit, hakaret

Mağdurun, 24.03.2014 tarihli talimat ifadesinde sanıklardan şikâyetçi olmadığını beyan etmekle katılan sıfatı sona erdiğinden kanun yoluna başvurmak hak ve yetkisi olmadığı anlaşılmıştır.
Sanıklar … ile … hakkında tehdit suçundan kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 8 inci maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanunun 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu … Asliye Ceza Mahkemesinin kararı ile sanıkların, tehdit suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 106 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (c) bendi ile 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve 53 üncü maddesi gereği hak yoksunluklarına, hakaret suçundan ise şikâyet yokluğu nedeniyle aynı Kanun’un 73 üncü maddesinin dördüncü fıkrası ile 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca haklarında açılan kamu davalarında düşme kararı verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık …’un temyiz istemi, atılı suçu işlemediğine, artırım ve indirim maddelerinin yanlış uygulandığına ve lehe hükümlerin hakkında uygulanmadığına, sanık …’un temyiz istemi, mağdurun şikâyetten vazgeçtiğine, olayda bir kusuru olmadığına ve hakkındaki cezaların kaldırılmasına, mağdur …’in temyiz istemi ise, eski eşi …’un cezayı hakettiğine ve olayda oğlunu kışkırtan kişinin babası olduğuna, oğlunun bir kusuru bulunmadığına ve kararın oğlu yönünden bozulması gerektiğine ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
Sanıklar hakkında mağdura yönelik ”Senin ananı avradını sinkaf ederiz, o…pu, seni öldürürüz, sana silah çekeriz.” biçimindeki sözlerinden dolayı hakaret ve tehdit suçlarını işlediği iddiasıyla açılan davalarda tehdit suçundan mâhkumiyet, hakaret suçundan ise şikâyet yokluğundan düşme kararı verilmiştir.
IV. GEREKÇE
A. Mağdurun Temyizi Yönünden
5271 sayılı Kanunu’nun 237 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca sanıklar hakkındaki şikâyetinden vazgeçen mağdurun kamu davasında katılan sıfatının sona erdiği anlaşılmakla, aynı Kanun’un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği sanık … hakkında hakaret ve tehdit, sanık … hakkında tehdit suçları yönünden kurulan hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunmadığı anlaşılmakla, mağdurun temyiz isteğinin reddine karar vermek gerekmiştir.
B. Sanıkların Temyizi Yönünden
1. Tehdit suçu için, 5237 sayılı Kanun’un 106 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (c) bendi uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst sınırlarına göre aynı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresi öngörülmüştür.
2. 5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin, 20.11.2014 tarihi mahkûmiyet kararı olduğu ve bu tarihten, temyiz incelemesi tarihine kadar 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleştiği belirlenmiştir.
V. KARAR
A. Mağdurun İstemi Yönünden
Gerekçe bölümünün (A) bendinde açıklanan nedenle Yerel Mahkemenin kararına yönelik mağdur …’in temyiz isteğinin, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,
B. Sanıkların İstemi Yönünden
Gerekçe bölümünün (B) bendinde açıklanan nedenle, Yerel Mahkemenin kararına yönelik sanıklar … ile …’un temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükümlerin,1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanıklar hakkındaki kamu davalarının 5271 sayılı Kanunun 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
08.02.2023 tarihinde karar verildi.