YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/17159
KARAR NO : 2023/15554
KARAR TARİHİ : 28.02.2023
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Hakaret, tehdit, görevi yaptırmamak için direnme
A. Sanık hakkında hakaret suçundan hükmolunan netice cezanın türü ve miktarı gözetildiğinde 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 31.03.2011 tarihli ve 6217 sayılı Kanun’un 26 ncı maddesi ile 5320 sayılı Kanun’a eklenen geçici 2 nci maddesi uyarınca hükmün kesin nitelikte bulunduğu anlaşılmıştır.
B. Sanık hakkında tehdit ve görevi yaptırmamak için direnme suçlarından kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
… Asliye Ceza Mahkemesinin kararı ile sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 265 nci maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen görevi yaptırmamak için direnme suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı, hakaret ve tehdit suçlarından, 5237 sayılı Kanun’un 125 nci maddesinin birinci ve dördüncü fıkraları, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları uyarınca 1740 TL adli para cezası, 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 nci ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz isteği, sanığın suçları işlemediğine ve re’sen tespit edilecek sebeplerle hükümlerin bozulması talebine yönelik olduğu belirlenmiştir.
Katılan vekilinin temyiz isteği, sanığın görevi yaptırmamak için direnme suçunu işlediğine ve re’sen tespit edilecek sebeplerle hükmün bozulması talebine yönelik olduğu belirlenmiştir.
III. OLAY VE OLGULAR
Sanığın iş yerine, avukat katibi olan katılan … ve katılan görevli icra müdürünün haciz işlemi için gittiği, sanığın katılan …’ya yönelik ”Sinkaf ol git, yaptığın avukatlığı sinkaf edeyim.” şeklinde hakaret ettiği ve “Seni döverim.” diyerek tehdit ettiği, “Ben bu haczi yaptırmam.” diyerek görevi yaptırmamak için direndiği iddiası ile dava açıldığı, katılan …’nın haciz işlemi yapmak için yetkili olmadığı ve kamu görevlisi sayılamayacağı, sanığın hakaret ve tehdit eylemlerinin kamu görevlisine yönelik olmadığı, haciz işleminin kolluk kuvveti yardımı ile zor kullanılarak yapılabileceği değerlendirildiğinde, sanığın haciz yaptırmam şeklindeki sözlerinin görevi yaptırmamak için direnme suçunu oluşturmadığı, Mahkemece kabul edilmiştir.
IV. GEREKÇE
A. Sanık hakkında hakaret suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteğinin incelenmesinde;
Sanık hakkında hükmolunan netice cezanın türü ve miktarı gözetildiğinde 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 31.03.2011 tarihli ve 6217 sayılı Kanun’un 26 ncı maddesi ile 5320 sayılı Kanun’a eklenen geçici 2 nci maddesi uyarınca kesin nitelikte bulunduğu anlaşılmakla, sanığın temyiz isteklerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.
B. Sanık hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan verilen beraat hükmüne yönelik temyiz isteğinin incelenmesinde;
1. Sanığın yargılama konusu eylemi için, 5237 sayılı Kanun’un 265 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanunun 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.
2. 5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlem olan sanığın savunmasının alındığı 11.09.2014 tarihinden temyiz incelemesi tarihine kadar, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.
C. Sanığın tehdit suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteğinin incelenmesinde;
Sanığın katılana yönelik tehdit suçunu işlediği, tutanak içeriği ile uyumlu katılan beyanı ve tanık beyanı ile birlikte değerlendirildiğinde, Mahkemenin kararında bozma sebebi dışında hukuka aykırılık bulunmamış ve sanığın temyiz istemleri ile vesair nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak;
Hükümden sonra 02.12.2016 tarihinde yürürlüğe giren, 6763 sayılı Kanun’un 34 ncü maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun’un 253 ncü maddesi uyarınca, 5237 sayılı Kanun’un 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesinde düzenlenen tehdit suçunun uzlaştırma kapsamına alınmış olması karşısında; sanık hakkında tehdit suçuna ilişkin 6763 sayılı Kanun’un 35 nci maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun’un 254 ncü maddesi uyarınca aynı kanunun 253 ncü maddesinde belirtilen esas ve usûle göre uzlaştırma işlemleri yerine getirilip sonucuna göre sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu,
Bozmayı gerektirmiştir.
V. KARAR
1. Gerekçe bölümünün (A) bendinde açıklanan nedenle Yerel Mahkemenin hakaret suçundan kurulan kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteğinin, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,
2. Gerekçe bölümünün (B) bendinde açıklanan nedenle Yerel Mahkemenin görevi yaptırmamak için direme suçundan kurulan kararına yönelik katılan vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün,1412 sayılı Kanunun 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanunun 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanunun 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,
3. Gerekçe bölümünün (C) bendinde açıklanan nedenle Yerel Mahkemenin tehdit suçundan kurulan kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
28.02.2023 tarihinde karar verildi.