YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2023/15006
KARAR NO : 2023/23744
KARAR TARİHİ : 07.11.2023
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2018/5132 E., 2019/2609 K.
SUÇLAR : Hakaret, görevi yaptırmamak için direnme
HÜKÜMLER : Temyiz isteminin reddi, istinaf başvurusunun esastan reddiyle hükmün onanması
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ek kararın onanması
İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan hükmolunan cezanın tür ve miktarı ile istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen esastan ret kararı dikkate alındığında, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca hükmün temyizinin mümkün olmadığı belirlenmiştir.
İlk Derece Mahkemesince hakaret suçundan sanık hakkında 7188 sayılı Kanun yürürlüğe girdikten sonra, temyize tabi suçlardan olan kamu görevlisine hakaret suçundan verilen mahkumiyet kararı Bölge Adliye Mahkemesince incelenerek 31.10.2019 tarihinde istinaf talebinin esastan reddine karar verildiği, sanığın 11.07.2023 tarihinde yapılan ihtarlı tebligat üzerine tebliğ tarihinden itibaren 7 günlük yasal süre içinde 12.07.2023 tarihinde gerekçeli temyiz dilekçesini de verdiği ve sanık hakkında hakaret suçundan verilen Bölge Adliye Mahkemesi kararının 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı ve temyiz talebinin süre yönünden kabule şayan olmamasından dolayı reddine dair verilen 18.12.2019 tarihli ek kararın kaldırılması suretiyle yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Kayseri 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 20.09.2018 tarihli, 2016/ 836 Esas, 2018/920 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında;
a. Hakaret suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi, 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca 1 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verilmiştir.
b. Sanık hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 265 inci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verilmiştir.
2. Yukarıda sayısı belirtilen incelemeye konu Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesinin 31.10.2019 tarihli kararı ile sanık hakkında görevi yaptırmamak için direnme ve hakaret suçlarından İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik sanığın 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
3. Yukarıda sayısı belirtilen incelemeye konu Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesinin, 18.12.2019 tarihli ek kararı ile sanığın temyiz başvurusu hakkında, görevi yaptırmamak için direnme suçundan temyiz edilemeyecek nitelikte kararlardan olduğu gerekçesiyle, hakaret suçundan ise onbeş günlük yasal süre geçtikten sonra temyiz talebinde bulunulduğu gerekçesiyle 5271 sayılı Kanun’un 296 ncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz isteminin, psikolojik tedavi gören, konuşma özürü ve raporu bulunan bir kişi olduğu, kendisini ifade edemediği, kötü söz söylemediği, özür dilediği, uzlaştırma işlemlerinin yapılması ve hükmün bozulması gerektiğine ilişkin olduğu belirlenmiştir.
III. OLAY VE OLGULAR
Temyizin kapsamına göre;
A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü
Olay tarihinde bir futbol maçı öncesi, stadda görevli polis memuru olan katılanın sanığın üzerinde torpil tabir edilen patlayıcı maddenin bulunduğunu tespit etmesi üzerine, bu patlayıcıları teslim etmesini istemesi üzerine sanığın şikayetçinin silahını tutarak “O silahı alır senin a..na korum.” dediği, eyleminin sanığın savunması, şikayetçinin beyanı ve tüm dosya kapsamı karşısında sabit olduğu Yerel Mahkemece kabul edilmiştir.
B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü
İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.
IV. GEREKÇE
A. Sanık Hakkında Görevi Yaptırmamak İçin Direnme Suçu Yönünden Temyiz İncelemesinde;
5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendinde yer verilen; İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında belirtilen suçlar ve aynı Kanun’un 296 ncı maddesinin birinci fıkrasının ilgili bölümünde yer alan; “… temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş [ise] …, hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder.” şeklindeki hüküm birlikte değerlendirildiğinde sanığın temyiz istemi yerinde görülmemiştir.
B. Sanık Hakkında Hakaret Suçu Yönünden Temyiz İncelemesinde;
1. Sanığın Belirttiği Hukuka Aykırılık Nedenleri Yönünden
Sanık hakkında kurulan hükme ilişkin olarak, Olay ve Olgular başlıklı bölümde belirtilen hususlar karşısında, sanığın atılı suçu işlediğinin sabit olduğu hususunda Mahkemenin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık görülmemiştir.
2. 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu Maddesinde Sayılan Kesin Hukuka Aykırılık Halleri De Gözetilerek Maddi Hukuka İlişkin Sair Yönlerden Yapılan İncelemede
Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı;
Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı belirlenerek yapılan incelemede sanığın temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.
V. KARAR
A. Sanık Hakkında Görevi Yaptırmamak İçin Direnme Suçu Yönünden Temyiz İncelemesinde;
Gerekçe bölümünün (A) bendinde açıklanan nedenle sanık hakkında görevi yaptımamak için direnme suçundan Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, 18.12.2019 tarihli ve 2018/5132 Esas, 2019/2609 Karar sayılı ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA,
B. Sanık Hakkında Hakaret Suçu Yönünden Temyiz İncelemesinde;
Gerekçe bölümünün (B) bendinde açıklanan nedenle Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesinin kararında, sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Kayseri 3. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
07.11.2023 tarihinde karar verildi.