YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2011/6319
KARAR NO : 2012/7703
KARAR TARİHİ : 02.05.2012

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi
Davacılar … vd. vekili Avukat … tarafından, davalı … vd. aleyhine 13/08/2009 gününde verilen dilekçe ile basın yoluyla kişilik haklarına saldırı iddiasına dayalı manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 30/12/2010 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacılar ve davalılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.
1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacı … ile davalıların tüm, davacılardan …’nun aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.
2- Davacı …’nun diğer temyiz itirazlarına gelince;
Dava, basın yoluyla kişilik haklarına saldırı nedeniyle uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm; taraflarca temyiz edilmiştir.
Davacılar, Van Cumhuriyet Başsavcı vekili iken HSYK yaz kararnamesi ile Uşak İli Cumhuriyet Savcılığına tayini çıkan … hakkında, davalılara ait Sabah Gazetesi’nin ilgili nüshasında “Savcıyı seks CD’si yaktı” başlığıyla yayınlanan yazıda; Ergenekon soruşturması kapsamında Albay Levent Göktaş’ın evinde ele geçen 51 no’lu CD’deki uygunsuz görüntülerin etkili olduğu ve tenzili rütbe olarak tayini çıktığının iddia edildiğini, gerçeğe aykırı olan haberin kendisine ve eşi …’na ağır zarar verdiği ve kişilik haklarına saldırı niteliğinde olduğu belirtilerek ayrı ayrı manevi tazminat isteminde bulunmuşlardır.
Davalılar, 51 no’lu CD içinde bazı üst düzey bürokrat ve yargı mensuplarına ilişkin mahrem fotoğraf ve videoların bulunduğu ancak iddianamede mahiyetlerinin tam olarak açıklanmadığını, davacının Uşak’a Ergenekon ataması olarak bilinen kararname kapsamında atanması nedeniyle 51 no’lu CD’deki görüntülerle doğal olarak irtibatlandırıldığını, davanın esastan ve davacı eş Züleyha Oktay Sakaoğlu açısından aktif husumet yokluğu nedeniyle reddine karar verilmesini talep etmişlerdir.
Mahkemece, haberin içeriğinin gerçeğe aykırı şekilde yorumlara dayandığı, mesleki ve kişisel değerlere saldığı teşkil edecek şekilde hukuka aykırı yapılan yayın nedeniyle davacılardan … yönünden davanın kısmen kabulüne, … yönünden; eş olmakla birlikte yayında kişilik haklarına saldırı teşkil edecek bir ibareye yer verilmemesi nedeniyle davasının reddine karar verilmiştir.
Yapılan yayının davacılardan …’nun kişilik haklarına saldırı niteliğinde olduğu, mahkemenin kabulündedir. Sorun bu yayının davacı eş …’nun kişilik haklarına saldırı oluşturup oluşturmadığıdır.
Kişilik hakları, kişinin yaşamı, sağlığı, vücut ve ruh bütünlüğü ile toplum içindeki yerini koruyan haklardır. Sosyal ve duygusal kişilik değerleri, kişinin toplum içindeki yeri, birlikte yaşadığı ailesi ve yakınlarının değer alanı içine giren haklardır. Bu haklar, doğrudan doğruya kişiliğe bağlı olmayan, özellikle aile hukuku içinde yer alan değerlerdir. Bu bağlamda Borçlar Yasası’nın 49. maddesindeki düzenleme gereğince ve Türk Medeni Kanunu’nun 185. maddesinde yer alan ” evlenmeyle eşler arasındaki evlilik birliği kurulmuş olur… Eşler birlikte yaşamak, birbirine sadık kalmak ve yardımcı olmak zorundadırlar.” biçimindeki düzenleme gereğince, evli bir kimsenin evlilik dışı birlikteliği olduğu iddiası diğer eşin sosyal kişilik değerlerine saldırı niteliğindedir.
Somut olayda, …’nun bir kadınla uygunsuz görüntülerinin olduğu yönündeki yayın nedeniyle, davalıların davacı eş açısından da Borçlar Kanunu’nun 49. maddesi gereğince manevi tazminatla sorumlu tutulmaları gerekir. Yerel mahkemece, açıklanan olgular gözetilerek, davalıların davacı eş Züleyha Oktay Sakaoğlu yönünden de uygun miktarda manevi tazminat ile sorumlu tutulması gerekirken, yerinde olmayan gerekçeyle istemin tümden reddedilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.
SONUÇ:Temyiz olunan kararın yukarıda (2) no’lu bentte gösterilen nedenlerle davacı … lehine BOZULMASINA, davacı … ve davalıların tüm, …’nun diğer temyiz itirazlarının (1) no’lu bentte sayılan nedenlerle REDDİNE ve temyiz eden davacılardan …’ndan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 02/05/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.