YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2012/5859
KARAR NO : 2012/10400
KARAR TARİHİ : 14.06.2012

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı … vekili Avukat … tarafından, davalı … ve diğerleri aleyhine 13/07/2007 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; istemin kısmen kabulüne dair verilen 09/02/2012 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.
1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.
2-Diğer temyiz itirazlarına gelince;
Dava, haksız eylem nedeniyle yaralanmadan dolayı uğranılan maddi ve manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, davalılar tarafından temyiz olunmuştur.
Davacı, davalıların kendisini darp ettiklerini, yaralanmasından dolayı yapmak zorunda kaldığı tedavi giderleri ve çalışamadığı günler nedeni ile maddi zarara uğradığını, manevi olarak da üzüntü duyduğunu ileri sürerek uğradığı zararın ödetilmesini istemiştir. Davalılar, olaya davacının haksız davranışları ile neden olduğunu, maddi ve manevi tazminat isteminde bulunamayacağını savunarak davanın reddini istemişlerdir. Mahkemece, davacının yaralanmasından dolayı geçici iş göremediği süre belirlenerek maddi ve manevi tazminat isteminin bir bölümünün ödetilmesine karar verilmiştir.
Dosyada bulunan Gölbaşı/Ankara Asliye Ceza Mahmesi’nin 2006/86-2007/225 Esas Karar sayılı ilamı ile davalı sanıkların tahrik etkisi altında davacıyı kasten yaralama suçundan mahkum oldukları anlaşılmaktadır.
Borçlar Yasası’nın 53. maddesi gereğince ceza mahkemesince belirlenen maddi olgu hukuk yargıcı yönünden de bağlayıcıdır.
Şu durumda, ceza mahkemesi tarafından belirlenen eylemin davacının tahriki etkisi altında gerçekleşmiş bulunması olgusunun Borçlar Yasası’nın 44. maddesi gereğince davacının bölüşük kusurunu oluşturması nedeni ile hüküm altına alınan maddi tazminat tutarından uygun tutarda bir indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemiş olması doğru olmamış, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.
SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenle BOZULMASINA, davalıların öteki temyiz itirazlarının (1) sayılı bentte gösterilen nedenle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 14/06/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.