YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2014/17463
KARAR NO : 2015/14136
KARAR TARİHİ : 03.12.2015

…..

Davacı … vekili Avukat … tarafından, davalı … aleyhine 11/03/2013 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 03/10/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.
1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.
2-Diğer temyiz itirazlarına gelince; dava, haksız eylem nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz olunmuştur.
Davacı, 09/03/2012 tarihinde aracı ile evine gitmek üzere trafikte seyir halinde olduğunu, davalı ile yol verme konusunda bir gerginlik yaşadıklarını, kırmızı ışıkta durduklarında davalının aracından iner inmez kendisine vurmaya başladığını, olay sonucu bacağında kırık meydana geldiğini ve ameliyat olduğunu belirterek maddi ve manevi tazminat isteminde bulunmuştur.
Davalı, olaya davacının neden olduğunu ve davanın sebepsiz zenginleşme amacı taşıdığını belirterek davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.
Mahkemece, herhangi bir kusur incelemesi yapılmadan istem kısmen kabul edilmiştir.
Dosya kapsamından; davaya konu olayın tarafların trafikte tartışmaya başlaması sonucu gerçekleştiği anlaşılmaktadır. Olaya ilişkin ceza yargılaması …… 9. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 2012/562 esas, 2013/84 karar sayılı dosyası ile görülmüştür. Anılan kararda; tarafların zıt anlatımları karşısında kavgayı başlatan tarafın tespit edilemediği belirtilmiş ve bu nedenle haksız tahrik hükümleri uygulanmamış, her iki tarafın hakkında da hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiştir.
Olay tarihi itibariyle yürürlükte olup uygulanması gereken 818 sayılı Borçlar Kanunu’nun 53. maddesi (6098 s. TBK m. 74) uyarınca; ceza hakiminin kusur değerlendirmesi hukuk hakimini bağlayıcı değildir. Ayrıca ceza mahkemesi tarafından hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş olup bağlayıcı nitelikte bir olgu belirlemesi de yapılmamıştır. Mahkemece tarafların trafikte yol verme meselesi yüzünden tartıştıkları, ilk kırmızı ışıkta araçlarından inmek suretiyle kavga ettikleri kabul edilmiştir. Ancak olaylar kasıtlı geliştiğinden kusur incelemesine girilmediği belirtilmiştir. Şu durumda; tarafların birbirine karşı haksız eylemde bulundukları açık olup ceza mahkemesince ilk harereketin kimden kaynaklandığı tespit edilemediğinden haksız tahrik hükümleri uygulanmamıştır.

-/-
-2-
2014/17463 – 2015/14136

818 sayılı Borçlar Kanunu’nun 43. maddesi (6098 s. TBK m. 51) uyarınca; hakim, hal ve mevkiin icabı ile hatanın ağırlığına göre tazminatın kapsamını belirler.
Mahkemece açıklanan olgular ve yasal düzenleme gözetilerek, taraflar arasındaki tartışmanın ne şekilde başladığı ve ilk haksız hareketin kimden kaynaklandığı tespit edilemediğinden, tazminat miktarından uygun görülecek oranda bir hakkaniyet indirimi yapılmalıdır. Hüküm açıklanan nedenle yerinde görülmemiş ve bu yön bozmayı gerektirmiştir.
SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenle BOZULMASINA; öteki temyiz itirazlarının ise (1) sayılı bentte açıklanan nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 03/12/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.