YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2014/18081
KARAR NO : 2015/14202
KARAR TARİHİ : 07.12.2015

…..
Davacı … Federosyonu vekili Avukat … tarafından, davalı … aleyhine 04/07/2012 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 11/09/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.
Dava, kişilik haklarına haksız saldırıdan kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir. Yerel mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz olunmuştur.
Davacı, … …. Bakımevi ile ilgili olarak federasyona çok sayıda ihbar gelmesi üzerine inceleme yapıldığını, hayvanların kötü bakım koşulları nedeniyle öldüğünün ve aç olduklarının tespit edildiğini, bu konuda davalı Belediye Başkanı ve yardımcılarına ulaşılmaya çalışıldığını, ancak kendilerine ulaşılamadığını durumu düzeltmek için çaba sarfettiklerini, sonrasında da davalının dernek hakkında küçük düşürücü beyanlarda bulunarak kişilik haklarına saldırdığını iddia ederek, uğranılan zararın ödetilmesi isteminde bulunmuştur.
Davalı, davaya konu sözlerin çoğunu sarfetmediğini beyanla davanın reddi gerektiğini savunmuştur.
Mahkemece, davalı …. Belediye Başkanının basın mensupları ile bir araya geldiği toplantıda davacı … üyeleri hakkında sarfettiği sözlerin kişilik haklarına saldırı oluşturduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Kişilik hakları hukuka aykırı olarak saldırıya uğrayan kimse manevi tazminata hükmedilmesini isteyebilir.
Davaya konu olayda davalı tarafından sarfedilen bazı sözlerin bir kısım dernek üyelerini hedef aldığı, davacı dernek tüzel kişiliğine yönelik olmadığı anlaşılmakta olup bu sözler yönünden dernek yararına tazminata hükmedilmesi doğru değildir.
Davalı tarafından sarfedilen diğer sözler ise ifade özgürlüğü kapsamında kalmaktadır. Davacı kamusal alanda faaliyet gösteren bir federasyon olup Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi kararlarında; kamuyu ilgilendiren, genel nitelikli sorunlara ilişkin alanlarda ifade özgürlüğüne sınırlama getirilemeyeceğini kesin bir dille belirtilmektedir (AİHM 26118/10 Eon / Fransa kararı). Ayrıca bir yazı veya açıklamanın ifade özgürlüğü kapsamında kalıp kalmadığı değerlendirilirken, bütününe bakılması gerektiği vurgulanarak, kullanılan ifadelerin nasıl bir içerik ile verildiğinin üzerinde durulması gerektiği belirtilmiştir (AİHM 23144/93 Özgür Gündem / Türkiye kararı).
Şu halde; mahkemece; davaya konu beyanların eleştiri niteliğinde olup, ifade özgürlüğü kapsamında kaldığı, davacının kişilik haklarına saldırı niteliğinde olmadığı gözetilerek; istemin tümden reddine karar verilmesi gerekirken, kısmen kabulü doğru görülmemiş ve bu yön bozmayı gerektirmiştir.
SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenlerle BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 07/12/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.