YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2014/588
KARAR NO : 2014/15078
KARAR TARİHİ : 12.11.2014
MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi
Davacı … vekili Avukat … tarafından, davalılar … vd aleyhine 09/05/2013 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 12/11/2013 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.
Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA ve aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 12/11/2014 gününde oyçokluğuyla karar verildi.
(M)
KARŞI OY YAZISI
Dava hakaret nedeniyle manevi tazminat talebine ilişkindir. Davacı, delil olarak ceza dosyasına dayanmış, başka bir delil ibraz edilmemiş; mahkemece ceza dosyası ve mahkûmiyet kararına istinaden dava kısmen kabul edilmiştir.
… 2. Sulh Ceza Mahkemesi’nin E: 2012/821, K: 2013/286 sayılı ilamıyla sanıklardan …’ın (davalı) adlî para cezasıyla cezalandırılmasına ve hakkındaki hükmün 5271 sayılı CMK 231/8 gereği açıklanmasının geri bırakılmasına; diğer sanık …’in de (davalı) adli para cezasıyla cezalandırılmasına ve fakat hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmiş; karar temyiz edilmeksizin kesinleşmiştir.
Dosyada, balkona monte edildiği anlaşılan kamera kayıtlarında, komşu evin balkonundan kameraya doğru hakaret eden erkek ve kadın görüntüleri vardır. Kameranın aynı zamanda ses kaydı yaptığı da anlaşılmaktadır. Ceza dosyasında, kamera kaydına ilişkin CD nin çözümü yaptırılmış, başka delil sunulmamıştır.
Sanıklar vekili ceza yargılamasında sunduğu 19/03/2013 havale tarihli dilekçede, müştekinin (davacı) müvekkillerinin ev yaşamına ait alanları da kaydeder şekilde kamera tesisi kurduğunu, bunun da özel hayatın gizliliğini ve kişisel mahremiyeti ihlal ettiğini, kamera kayıtlarının hukuka uygun delil olmadığını savunmuştur. Ceza yargılamasında bu itiraz incelenmeksizin ve gerekçede muhakemesi yapılmaksızın hüküm kurulmuştur.
Hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı 6098 sayılı TBK 74 gereği, ilam niteliğinde değildir. Dolayısıyla Aydın yönünden ceza kararının bağlayıcılığı yoktur.
Anayasamızın 90/5 hükmü gereği temel hak ve özgürlüklere ilişkin uluslararası andlaşmalar kanun hükmündedir, bunların Anayasa’ya aykırılığı iddia olunamaz. Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi devletimizce de imzalanıp onaylanmıştır. Özel hayatın ve aile hayatının gizliliği Sözlenmenin 8. maddesiyle koruma altına alınmıştır. Ayrıca sözleşmenin yorumlanması konusunda Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi’nin içtihatları bağlayıcıdır ve mahkemenin yetkisi ülkemizce de tanınmıştır. Bunun sonucu olarak AİHS nin kanunlarımızdan, AİHM içtihatlarının da ülkemiz mahkemelerinin içtihatlarından üstün ve bağlayıcı olduğunu kabul etmek gerekir. Bu durumda, Yasemin hakkında TBK 74 açısından bağlayıcı bir ceza ilamı varsa da AİHM nin konuya ilişkin içtihatlarına üstünlük tanınması gerektiğinden anılan ceza ilamı da bağlayıcı değildir.
Somut uyuşmazlıkta, güvenlik ihtiyacı nedeniyle kurulan kameraların görüntü alanının diğer kişilerin konut dokunulmazlık alanını da kapsaması ve özellikle kameranın aynı zamanda ses kaydetme özelliği, özel hayatın gizliliği, konut dokunulmazlığı, aile mahremiyeti kavramları ve dolayısıyla hukuka aykırı delil bakımından tartışılmalıdır.
Yerel mahkemece, davalıların ceza yargılamasında ileri sürdükleri hukuka aykırı delil iddiası değerlendirilmeli ve sonucuna göre karar verilmeliydi. Bu itiraz değerlendirilmeden ve karşılanmadan davanın kabulü hatalı olmuştur.
Açıklanan nedenlerle çoğunluğun görüşüne katılmıyorum.12/11/2014