YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2014/6899
KARAR NO : 2015/3259
KARAR TARİHİ : 18.03.2015

MAHKEMESİ : Samsun 2. Asliye Hukuk Mahkemesi
TARİHİ : 22/06/2012
NUMARASI : 2011/520-2012/257

Davacı İ.. B.. vekili Avukat Nizamettin tarafından, davalı T.. O.. aleyhine 17/10/2011 gününde verilen dilekçe ile rücuen tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 22/06/2012 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.
1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.
2-Davacının diğer temyiz itirazları yönünden;
Dava, rücuen tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kabülüne ve asıl alacağa ödeme tarihinden faiz yürütülmesine karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.
Davacı idare, davalının suç teşkil eden eylemi nedeniyle dava dışı şahsa ödemek zorunda kaldığı tazminat tutarları ile faiz ve yargılama giderlerinin ödeme tarihinden işleyecek faiziyle davalıdan tahsilini talep etmiştir. Davalı davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.
Mahkemece faize faiz yürütülemeyeceği gerekçesiyle; hüküm altına alınan 12.546,81 TL alacağın 6.859,31 TL’sine ödeme tarihinden faiz yürütülmek suretiyle, davalıdan tahsiline karar verilmiştir.
Rücuya konu olay, haksız eylemden kaynaklanmakta olup; faili olan davalı, bu sıfatı nedeniyle eylem tarihinde mütemerrit durumundadır. Davacının mal varlığındaki eksilme ise; ödeme gününde gerçekleşmiş olup, yapılan ödemelerin tamamı dava konusu edilmiştir. Bu nedenle davacının yapılan tüm ödemeler yönünden ödeme tarihinden faiz isteminde bulunması yerindedir. Açıklanan bu olgular gözetilmeden karar verilmiş olması doğru görülmemiştir. Ancak, yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını da gerektirmediğinden; kararın, HUMK’nun 438. maddesi uyarınca düzeltilerek onanması gerekmiştir.
SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda gösterilen nedenle hüküm bölümünün 1. bendinde yer alan “6.859,31 TL’sine” ibarelerinin çıkarılarak yerine “ve kabul edilen miktarın” kelimelerinin eklenmesine, davacının diğer temyiz itirazlarının ilk bentte açıklanan nedenlerle reddine ve kararın düzeltilmiş bu biçiminin ONANMASINA 18/03/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.