Yargıtay Kararı 4. Hukuk Dairesi 2015/10554 E. 2015/13271 K. 19.11.2015 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2015/10554
KARAR NO : 2015/13271
KARAR TARİHİ : 19.11.2015

MAHKEMESİ : Şırnak Asliye Hukuk Mahkemesi
TARİHİ : 11/05/2015
NUMARASI : 2015/102-2015/334

Davacı T..Ş.. vekili Avukat C.. G.. tarafından, davalı M.. S.. aleyhine 01/02/2010 gününde verilen dilekçe ile kurum zararının tazmininin istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; karar verilmesine yer olmadığına dair verilen 11/05/2015 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi taraflar vekillerince süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.
1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.
2- Davacının diğer temyiz itirazına gelince;
Dava, kurum zararının tazmini istemine ilişkindir. Mahkemece, dava konusu ana paranın ödenmiş olması nedeniyle davanın konusu kalmadığından karar verilmesine yer olmadığına, faiz talebinin ise kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir.
Yargılama giderleri arasında bulunan vekalet ücreti, haklılık durumuna göre vekille temsil edilen taraf yararına hesap ve takdir edilir. Mahkemece, kendisini vekille temsil ettiren davacı lehine karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi’nin 12/1. maddesinde yer alan “tarifenin ikinci kısmının ikinci bölümünde gösterilen hukuki yardımların konusu para veya para ile değerlendirilebiliyor ise avukatlık ücretinin, davanın görüldüğü mahkeme için tarifenin ikinci kısmında belirtilen maktu ücretlerin altında kalmamak kaydıyla tarifenin üçüncü kısmına göre belirleneceğine” ilişkin hüküm uyarınca nisbi vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken maktu vekalet ücretine hükmedilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekirse de, belirlenen bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden mahkeme kararının 6217 sayılı Kanunun 30. maddesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’na eklenen “Geçici madde 3” atfıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu 438/son maddesi gereğince düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.
SONUÇ: Temyiz edilen kararın, yukarıda (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, hüküm fıkrasının (4) nolu bendinde yer alan “1.500,00 TL” ibaresinin hükümden çıkartılarak yerine “2.499,60 TL nisbi” ibaresinin yazılmasına, davalının tüm, davacının diğer temyiz itirazlarının ilk bentteki nedenlerle reddiyle kararın düzeltilmiş bu biçiminin ONANMASINA ve aşağıda yazılı onama harcının davalıya yükletilmesine ve davalıdan peşin alınan harcın bundan mahsubuna 19/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.