Yargıtay Kararı 4. Hukuk Dairesi 2015/634 E. 2016/1830 K. 16.02.2016 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2015/634
KARAR NO : 2016/1830
KARAR TARİHİ : 16.02.2016

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı … vekili Avukat … tarafından, davalı …. aleyhine 09/10/2013 gününde verilen dilekçe ile İcra İflas Kanunu’nun 89/3. maddesinden kaynaklanan menfi tespit istenmesi üzerine yapılan yargılama sonunda; Mahkemece davanın yasal süresi içinde açılmadığından reddine dair verilen 06/05/2014 günlü kararın Yargıtay’da duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle, daha önceden belirlenen 16/02/2016 duruşma günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davacı asil … ve vekili Avukat … ile karşı taraftan davalı vekili Avukat …. geldiler. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve hazır bulunanların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra taraflara duruşmanın bittiği bildirildi. Dosyanın görüşülmesine geçildi. Tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü.
1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.
2- Davacının diğer temyiz itirazına gelince;
Dava, İİK’nın 89/3. maddesi gereğince açılan menfi tespit istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın hak düşürücü süre yönünden reddine, takip miktarı üzerinden %20 icra inkar tazminatının tahsiline karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.
Mahkemece davanın İİK’nın 89/3. maddesi gereğince hak düşürücü süre yönünden reddine karar verilmesine ve tarafların haklılık durumunun incelenmemiş olmasına göre %20 oranında icra inkar tazminatına karar verilmesi usul ve yasaya uygun bulunmadığından kararın bozulması gerekirse de, belirlenen bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 438/son maddesi gereğince kararın düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.
SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenle hüküm fıkrasının 2. parağrafında bulunan “Asıl alacağın %20’si oranında (20.759,80 TL) tazminatının davacıdan tahsili ile davalı tarafa verilmesine” ifadelerinin çıkarılmasına; davacının öteki temyiz itirazlarının ilk bentteki nedenlerle reddine, kararın düzeltilmiş bu biçiminin ONANMASINA ve davacı yararına takdir olunan 1.350,00 TL duruşma avukatlık ücretinin davalıya yükletilmesine, davacıdan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 16/02/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.