YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2015/7141
KARAR NO : 2015/8077
KARAR TARİHİ : 17.06.2015

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı … vekili Avukat … tarafından, davalı … aleyhine 16/05/2014 gününde verilen dilekçe ile menfi tespit istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; mahkemenin görevsizliğine dair verilen 24/02/2015 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.
Dava, menfi tespit istemine ilişkindir. Mahkemece, görevsizlik kararı verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.
Davacı, murisi …’ın vefat etmesine rağmen 05/04/1999 ile 01/07/2006 tarihleri arasında kurumca ödenen aylıkların çekilmeye devam edildiği ve bu suretle yersiz olarak yapılan ödemelerin iadesi için icra takibi yapıldığını belirterek borçlu olmadığının tespitini talep etmiştir.
Mahkemece, davaya bakmaya İş Mahkemelerinin görevli olduğundan bahisle, görevsizlik kararı verilmiştir.
Görev, belli bir davaya, o yerdeki (il, ilçe) mahkemelerden hangisi tarafından bakılacağını belirtir. Açık kanun hükmü ile özel mahkemelerde görüleceği belirtilmemiş davalara genel mahkemelerce bakılır. 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu’nun 1. Maddesinde belirtildiği üzere, iş mahkemeleri İş Kanununa göre işçi sayılan kimselerle işveren veya işveren vekilleri arasında iş akdinden veya iş Kanununa dayanan her türlü hak iddialarından doğan hukuk uyuşmazlıklarının çözülmesi ile görevlidirler. Yukarıdaki düzenleme uyarınca, bir davanın iş davası olması için, tarafların iş kanuna tabi işçi ve işveren olması ve aralarındaki uyuşmazlığın hizmet sözleşmesinden veya İş Kanunu’na dayanan bir hak iddiasından kaynaklanmış olması gerekir.
Yine, 2821 sayılı Sendikalar Kanunundan, 2822 sayılı Toplu İş Sözleşmesi, Grev ve Lokavt Kanunu’ndan doğan uyuşmazlıklara, 5510 sayılı Kanun’un 101. maddesi uyarınca Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu’ndan doğan uyuşmazlıklara iş mahkemelerinde bakılır. Bunların dışında bazı özel kanunlardaki düzenlemelerlede iş mahkemeleri görevli kılınmıştır (1479 sayılı Bağ-Kur kanunu m. 70; 4857 İş Kanunu m. 20/1; 854 sayılı Deniz İş Kanunu m. 46 gibi).
Yukarıda, özel mahkeme niteliğindeki iş mahkemelerinde hangi davalara bakılacağı açıkça düzenlenmiştir. Bu düzenleme dışında kalan davalara iş mahkemelerinde bakılmaz. Eldeki uyuşmazlığın temelinin haksız fiilden kaynaklanması ve taraflar arasında sosyal güvelik hukukundan doğan ihtilafın bulunmadığının belirgin olması karşısında davaya bakmaya Genel mahkemelerin görevli olduğu gözetilerek, işin esasına girilmesi yerine görevsizlik kararı verilmesi doğru görülmemiş, hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.
SONUÇ: Temyiz edilen kararın, yukarıda gösterilen nedenle BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 17/06/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.