YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2015/9403
KARAR NO : 2015/11876
KARAR TARİHİ : 22.10.2015

MAHKEMESİ : İstanbul 5. Asliye Hukuk Mahkemesi
TARİHİ : 23/10/2013
NUMARASI : 2012/113-2013/402

Davacı K.. M.. vekili Avukat Selim tarafından, davalılar Ö.. M.. ve diğerleri aleyhine 12/04/2012 gününde verilen dilekçe ile rücuen tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın zamanaşımından reddine dair verilen 23/10/2013 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.
Dava, rücuen tazminat ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece istem zamanaşımı nedeni ile reddedilmiş; karar, davacı tarafından temyiz olunmuştur.
Davacı kurum, davalı yönetim kurulu üyeleri tarafından 22/08/2000 tarihinde 343 sayılı karar ile part time olarak işe alınan dava dışı Binali Tütün’ün iş mahkemesine açtığı dava sonunda sigorta primlerini cezalı olarak ödemek zorunda kaldığını bildirerek ödediği prim cezasının davalılardan rücuen tahsili isteminde bulunmuştur.
Davalılar usul ve esas yönden davanın reddine karar verilmesini istemişlerdir.
Mahkemece, dava konusu alacağın 10 yıllık zamanaşımına tabi olduğu dava dışı işçinin işe alındığı 2001 tarihinden dava tarihine kadar zamanaşımı süresinin dolmuş bulunması nedeniyle davanın zamanaşımının dolması nedeniyle reddine karar verilmiştir.
Dosya arasındaki bilgi ve belgelerden, davalıların yönetim kurulu başkan ve üyesi sıfatıyla 343 sayılı karar ile işe aldıkları dava dışı Binali isimli işçinin Beyoğlu 2. İş Mahkemesinde açtığı davada davacı kurumda 531 günlük hizmetinin tespitine karar verildiği, mahkeme ilamının kesinleşmesi üzerine SGK’nın davacı kurumdan aylık sigorta primlerinin bordrolarının gecikme cezası ile birlikte ödetilmesi isteminde bulunduğu, davacı kurum tarafından iki kez itiraz edilmesine karşın itirazın reddi üzerine ödemenin gecikme cezası ile birlikte 22/02/2012 tarihinde yapıldığı anlaşılmaktadır.
6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu’nun 73. maddesi uyarınca “Rücu istemi, tazminatın tamamının ödendiği ve birlikte sorumlu kişinin öğrenildiği tarihten başlayarak iki yılın ve her hâlde tazminatın tamamının ödendiği tarihten başlayarak on yılın geçmesiyle zamanaşımına uğrar.”
Davanın yasal dayanağı rücuen tazminat isteğine ilişkin olup zamanaşımı süresi davacı kurumun dava dışı SGK’ya gecikme cezalarını ödediği 22/02/2012 tarihinden itibaren 2 yıldır. Davanın da 12/04/2012 tarihinde açılmış bulunmasına göre zamanaşımı süresi dolmamıştır. Mahkemece yanılgılı değerlendirme ile davanın zamanaşımından reddi doğru olmadığından kararın bozulması gerekmiştir.
SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenle BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 22/10/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.