Yargıtay Kararı 4. Hukuk Dairesi 2016/15578 E. 2019/1004 K. 26.02.2019 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2016/15578
KARAR NO : 2019/1004
KARAR TARİHİ : 26.02.2019

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı … vekili Avukat … tarafından, davalılar … ve … aleyhine 24/05/2013 gününde verilen dilekçe ile taksirle yaralama nedeni ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; maddi ve manevi tazminat istemleri yönünden davanın kısmen kabulüne dair verilen 29/01/2016 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi davalılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.
Dava; taksirle yaralama eylemi nedeni ile maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Davacı vekili; davalılardan …’in müvekkili ile birlikte avlanma sırasında hata ile ateş etmesi nedeni ile müvekkilini yaraladığını belirterek, maddi ve manevi zararın tazmini isteminde bulunmuştur.
Davalılar vekili; davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.
Mahkemece; maddi ve manevi tazminat isteminin ayrı ayrı kısmen kabulüne; karar verilmiştir.
Dosyadaki bilgi ve belgelerden; hükme esas alınan bilirkişi raporunda tarafların kusur durumları tespit edilmeden maddi zarar hesabı yapıldığı anlaşılmıştır. Mahkemece öncelikle tarafların kusur durumlarının bilirkişiden alınacak rapor ile tespit edilerek buna göre maddi zararın hesaplanması gerekmektedir. Anılan bu hususun gözardı edilerek karar verilmiş olması doğru değildir. Bu nedenle verilen kararın bozulması gerekmiştir.
Ayrıca dava konusu olayda, tarafların gece vaktinde avlanma faaliyetinde bulundukları, davacının kask ışığının kapalı olması ve davalıdan uzak mesafede olması da dikkate alındığında zararın tümünün davalıya yükletilmesi hakkaniyete uygun olmayacaktır.
Açıklanan nedenlerle mahkemece, dosya kapsamındaki diğer olgular da gözetilerek 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu’nun 51. ve 52. maddeleri uyarınca zarar miktarından davalı yararına ayrıca uygun miktarda hakkaniyet indirimi yapılması gerekirken bu hususun gözetilmemesi doğru olmamış, kararın bu nedenle de bozulması gerekmiştir
SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda açıklanan sebeplerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalıların diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 26/02/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.