YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2018/4525
KARAR NO : 2019/3277
KARAR TARİHİ : 12.06.2019
MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi
Davacı-karşı davalı … tarafından, davalı-karşı davacı … aleyhine 26/12/2013 gününde, davalı-karşı davacı … tarafından, davacı-karşı davalı … aleyhine 20/01/2014 gününde verilen dilekçeler ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; asıl davanın reddine, karşı dava hakkında verilen hüküm kesinleştiğinden yeniden karar verilmesine yer olmadığına dair verilen 29/05/2018 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi davacı-karşı davalı tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.
1-Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı-karşı davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.
2-Davacı-karşı davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesinde; asıl dava ve karşı dava, haksız eylem nedeni ile maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, asıl davanın reddine, karşı dava hakkında verilen hüküm kesinleştiğinden yeniden karar verilmesine yer olmadığına dair karar verilmiş; hüküm, davacı-karşı davalı tarafından temyiz edilmiştir.
Dosya kapsamından mahkemece verilen 24/02/2015 tarihli, ”asıl davada maddi tazminat isteminin reddine, manevi tazminat isteminin kısmen kabulüne, karşı davanın ise reddine” dair bir önceki kararın, taraflarca temyiz edildiği, Dairemizin 04/05/2016 gün, 2015/7055 esas, 2016/6091 karar sayılı ilamıyla; davalı-karşı davacının karşı davaya yönelik temyiz itirazları reddedilerek, tarafların asıl davaya yönelik temyiz itirazları yönünden şikayetin olağan kuşku üzerine somut emarelere dayanılarak yapıldığı gerekçesiyle asıl davada manevi tazminat istemi yönünden reddedilmek üzere davalı-karşı davacı … yararına kararın bozulduğu anlaşılmaktadır.
Mahkemece bozma ilamına uyulmuş, asıl davada manevi tazminat isteminin reddine karar verilmiş, bozma sonrası sunulan vekaletname uyarınca vekil ile temsil edilen davalı-karşı davacı yararına bozma kapsamı dışında kalarak kesinleşen maddi tazminat istemi yönünden vekalet ücreti takdir edilmiştir. Belirlenen bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, mahkeme kararının 6217 sayılı Kanun’un 30. maddesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’na eklenen “Geçici madde 3” atfıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 438/7 maddesi gereğince düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.
SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) sayılı bentte açıklanan nedenlerle 5. bendinde yer alan ”…maddi tazminat talebi yönünden hüküm tarihinde yürürlükte bulunan …Ü.T. Uyarınca 1.000 TL…” ifadesinin hükümden çıkarılmasına, davacı-karşı davalının diğer temyiz itirazlarının (1) sayılı bentte açıklanan nedenlerle reddiyle kararın düzeltilmiş bu biçimi ile ONANMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 12/06/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.