YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2018/5399
KARAR NO : 2020/2123
KARAR TARİHİ : 22.06.2020

MAHKEMESİ : … Bölge Adliye Mahkemesi … Hukuk Dairesi
İLK DERECE
MAHKEMESİ : … Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı … vekili Avukat … tarafından, davalılar … ve … aleyhine 01/12/2009 gününde verilen dilekçe ile haksız fiil nedeniyle maddi tazminat istenmesi üzerine ilk derece mahkemesince davanın reddine dair verilen 25/01/2018 günlü karara karşı davacı vekilinin istinaf başvurusu üzerine yapılan incelemede; davacı vekilinin istinaf başvurusunun kabulüyle ilk derece mahkemesinin hükmünün HMK’nun 353(1)-b-2 maddesi gereğince kaldırılmasına ve davacının davasının kabulüne dair … Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesince verilen 04/04/2018 günlü karar ve 04/05/2018 günlü ek kararın temyizi üzerine Yargıtayca incelenmesi davalı … vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.
6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 362/1-a maddesinde öngörülen kesinlik sınırı, 6763 sayılı Kanunun 44. maddesiyle HMK’ya eklenen Ek-Madde 1’de öngörülen yeniden değerleme oranı dikkate alındığında 2018 yılı için 47.530,00 TL’dir.
HMK 362/1-a ve 362/2. maddeleri gereğince temyiz edenin sıfatına göre hükmedilen ya da mahkemece kabul edilmeyen bölümünün miktar veya değeri 47.530,00 TL’yi geçmeyen davalara ilişkin bölge adliye mahkeme kararlarının temyizi kabil değildir.
Somut olayda, ilk derece mahkemesince davanın reddine karar verilmiş; davacı tarafın istinaf başvurusu Bölge Adliye Mahkemesince kabul edilerek anılan hükmün HMK’nun 353(1)-b-2.maddesi gereğince kaldırılmasına, davacının davasının kabulü ile davalılardan …’dan 22.881,83 TL’nin …’tan ise 9.161,98 TL’nin dava tarihi olan 01/12/2009 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte tahsiline karar verilmiştir. Bu karara karşı davalı … vekili tarafından temyiz yoluna başvurulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesince ek karar verilerek davalının temyiz dilekçesinin miktar itibariyle kesin olduğu gerekçesiyle reddine karar verilmiştir. Davacı lehine hükmedilen ve temyize konu edilen miktar, yukarıda belirtilen temyiz kesinlik sınırının altında kalmaktadır. O halde Bölge Adliye Mahkemesince bu yön belirlenmek suretiyle verilen temyiz isteminin reddine ilişkin 04/05/201 tarihli ek kararda bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Bu nedenle yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddi ile temyiz isteminin
reddine ilişkin ek kararın 6100 sayılı HMK’nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin de Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine ve aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 22/06/2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.