YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2019/816
KARAR NO : 2019/3367
KARAR TARİHİ : 17.06.2019

MAHKEMESİ : Bölge Adliye Mahkemesi 13. Hukuk Dairesi
İLK DERECE
MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı … vekili Avukat … tarafından, davalı … aleyhine 19/12/2017 gününde verilen dilekçe ile staj ücreti nedeniyle alacak istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 19/07/2018 günlü karara karşı davalı tarafın istinaf başvurusu üzerine yapılan incelemede kararın kesin olması nedeniyle istinaf başvurusunun usulden reddine dair verilen 23/11/2018 günlü kararın ve davalının temyiz talebinin karar kesin olduğundan reddine 14/12/2018 günlü ek kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.
Dosya kapsamından, ilk derece mahkemesince verilen karara karşı davalı tarafça istinaf yoluna başvurulması üzerine, … Bölge Adliye Mahkemesi 13. Hukuk Dairesi tarafından davalının istinaf başvurusunun kararın kesin olması nedeniyle usulden reddine dair kesin olarak karar verildiği, verilen kararın davalı tarafından temyiz edildiği, … Bölge Adliye Mahkemesi 13. Hukuk Dairesi tarafından kararın kesin olarak verildiği, kesin kararlara karşı temyiz yoluna gidilemeyeceği gerekçesiyle temyiz dilekçesinin reddine ek kararla karar verildiği, davalı vekili tarafından süresinde ek kararın temyiz edildiği anlaşılmaktadır.
6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 346. maddesinin 1. fıkrası “istinaf dilekçesi, kanuni süre geçtikten sonra verilir veya kesin olan bir karara ilişkin olursa, kararı veren mahkeme istinaf dilekçesinin reddine karar verir ve 344 üncü maddeye göre yatırılan giderden karşılanmak suretiyle ret kararını kendiliğinden ilgiliye tebliğ eder” şeklinde düzenlenmiştir. Yine HMK’nın 366. maddesinde de istinaf yolu ile ilgili olan HMK’nın 346. maddesinin temyizde de kıyas yoluyla uygulanacağı düzenlenmiştir.
Hükmü temyiz eden davalının temyiz istemi, verilen kararın miktar itibariyle kesin olduğu gerekçesiyle reddedilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesince bu yön belirlenmek suretiyle verilen temyiz isteminin reddine ilişkin ek kararda bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Bu nedenle yerinde olmayan temyiz isteğinin reddi ile temyiz isteğinin reddine ilişkin ek kararın HMK 370/1. maddesi gereğince ONANMASINA, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin de Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine 17/06/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.