YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2020/1365
KARAR NO : 2020/2137
KARAR TARİHİ : 22.06.2020
MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi
Davacı … Genel Müdürlüğü vekili Avukat … tarafından, davalılar … ve diğerleri aleyhine 13/07/2012 gününde verilen dilekçe ile haksız eylem nedeniyle maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 28/05/2019 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili ile adli yardım talepli olarak davalı … vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.
1)Davalı …, temyiz dilekçesi ile birlikte adli yardım isteminde de bulunmuştur. Adli yardım istemi kanun yoluna başvuru sırasında istendiğinden, 6100 sayılı HMK’nun 336. maddesinin 3. fıkrası uyarınca davalının adli yardım talebini inceleme görevi Yargıtay’a aittir. Bu nedenle mahkemece hüküm verildikten ve davadan el çektikten sonra 19/02/2020 tarihli ek kararla adli yardım istemi hakkında karar verilmiş olması doğru olmamıştır. Açıklanan nedenle, mahkemece verilen davacının adli yardım isteminin kabulüne dair 19/02/2020 tarihli ek kararın kaldırılmasına karar verilmiştir.
2) Davalı …’in adli yardım isteminin incelenmesine gelince;
6100 sayılı HMK madde 334’de ”(1) Kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin, gereken yargılama veya takip giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olan kimseler, iddia ve savunmalarında, geçici hukuki korunma taleplerinde ve icra takibinde, taleplerinin açıkca dayanaktan yoksun olmaması kaydıyla adli yardımdan yararlanabilirler. (2) Kamuya yararlı dernek ve vakıflar, iddia ve savunmalarında haklı göründükleri ve mali açıdan zor duruma düşmeden gerekli giderleri kısmen veya tamamen ödeyemeyecek durumda oldukları takdirde adli yardımdan yararlanabilirler. (3) Yabancıların adli yardımdan yararlanabilmeleri ayrıca karşılıklılık şartına bağlıdır.” hükmü getirilmiştir. Aynı kanun madde 336’da ise ”(2) Talepte bulunan kişi, iddiasının özeti ile birlikte, iddiasını dayandıracağı delilleri ve yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali duruma ilişkin belgeleri mahkemeye sunmak zorundadır. (3) Kanun yollarına başvuru sırasında adli yardım talebi bölge adliye mahkemesine veya Yargıtaya yapılır. (4) Adli yardım talebine ilişkin evrak, her türlü harç ve vergiden muaftır.” şeklinde düzenleme yapılmıştır.
Dosyadaki bilgi ve belgelerden; davalı …’in yukarı belirtilen kanun hükmünün öngördüğü şartları taşıdığı anlaşıldığından, adli yardım talebinin kabulüne karar verilerek işin esasının incelemesine geçildi.
3) Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı vekili ile davalı …’in yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA ve aşağıda yazılı onama harcının 54,40 TL’sinin davacıya, 67.592,60 TL’sinin de davalıya yükletilmesine, peşin alınan harcın bundan mahsubuna 22/06/2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.