Yargıtay Kararı 4. Hukuk Dairesi 2020/2440 E. 2020/2887 K. 21.09.2020 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2020/2440
KARAR NO : 2020/2887
KARAR TARİHİ : 21.09.2020

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı … vekili Avukat … tarafından, davalılar … ve diğerleri aleyhine 31/08/2010 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 13/11/2012 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.
Dosyanın incelenmesinde; mahkeme gerekçeli kararının ve davacı vekilinin temyiz başvuru dilekçesinin davalılar …, … ve …’e usulüne uygun olarak tebliğ edilmediği anlaşılmıştır. Yine dosya kapsamından; davalılardan …’i temsil eden Av. …’ün, vekaletnamesinin istifa ile sona erdiğini 21/02/2020 tarihli dilekçe ile bildirdiği anlaşılmaktadır. Av….’ün istifa dilekçesi ile gerekçeli kararın ve davacının temyiz dilekçesinin davalı …’e aslına tebliği işlemlerinin tamamlanmadan ve karşı temyiz süresi beklenmeden dosyanın temyiz incelemesi için Dairemize gönderildiği anlaşılmaktadır.
7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun 10. maddesinin 1. fıkrasına göre tebligat, muhatabın bilinen en son adresine yapılır. Aynı maddenin, 6099 sayılı Kanun ile eklenen 2. fıkrasına göre ise, bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması halinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat bu adrese yapılır. Aynı Kanunun 21. maddesinde ise muhatabın adresinde bulunmaması halinde yapılacak işlemler ve bu kapsamda 21/1 maddesinde muhatabın adresten geçici olarak ayrılmış olması halinde tebligat usulü, 21/2 maddesinde ise mernis adresine tebligat usulü düzenlenmiştir. Bu yasal düzenlemeler kapsamında tebligatın öncelikle bilinen en son adrese çıkartılması, bu adreste tebliğ edilemeyerek iade edilmesi halinde ise mernis adresine çıkartılması gerekmektedir.
Şu durumda, Av….’ün istifa dilekçesi ile gerekçeli kararın ve davacının temyiz dilekçesinin davalı …’e, diğer davalılar …, …’a ise gerekçeli karar ve davacı vekilinin temyiz dilekçesi tebliğinin yukarıda açıklanan tebligat aşamaları izlenmeksizin dosyanın temyiz incelemesi için Dairemize gönderildiği anlaşılmakla, öncelikle adı geçen davalıların bilinen en son adreslerine tebligat çıkartılması, oradan sonuç alınamazsa adres kayıt sistemindeki adresine “mernis adresi” şerhi düşülmeksizin tebligat çıkartılması, buradan da sonuç alınamazsa o takdirde “mernis adresi” şerhi düşülerek Tebligat Kanunu’nun 21/2. maddesine göre tebligat yapılması gerekirken yukarıda anılan Kanun hükümleri uyarınca belirtilen yol ve yöntem izlenmeden dosyanın temyiz incelemesi için gönderilmesi uygun değildir. Adı geçen davalılara usulüne uygun şekilde istifa dilekçesi ile gerekçeli kararın ve davacının temyiz dilekçesinin tebliğ edilerek temyiz süresi beklendikten sonra dosyanın gönderilmesi için geri çevirme kararı verilmesi gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan şekilde işlem yapılıp eksiklikler tamamlandıktan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere yeniden Yargıtay’a gönderilmesi için dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE 21/09/2020. gününde oy birliğiyle karar verildi.