YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2021/14381
KARAR NO : 2021/9660
KARAR TARİHİ : 02.12.2021
MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi
Davacı … vekili Av. … tarafından, davalı …aleyhine 04.01.2017 tarihli dilekçe ile trafik kazası sonucu ölüm nedeniyle maddi tazminat istenmesi üzerine Uyuşmazlık Hakem Heyetince yapılan yargılama sonucunda; başvurunun kabulüne dair verilen 22.05.2017 günlü kararın davalı vekilinin başvurusu üzerine yapılan itiraz incelemesinde; İtiraz Hakem Heyetince davalı vekilinin itirazının reddine dair verilen 10.08.2017 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü:
K A R A R
5684 sayılı Sigortacılık Kanunu’nun uyuşmazlık tarihinde yürürlükte bulunan 6456 sayılı Kanun’la değiştirilen 30. maddesinin 12. fıkrasında; 5.000,00 TL’nin altındaki uyuşmazlıklar hakkında verilen hakem kararlarının kesin olduğu; 5.000,00 TL ve daha üzerindeki uyuşmazlıklar hakkında verilen hakem kararlarına karşı kararın Komisyonca ilgiliye bildiriminden itibaren on gün içinde bir defaya mahsus olmak üzere Komisyon nezdinde itiraz edilebileceği; 40.000,00 TL’nin üzerindeki uyuşmazlıklar hakkında itiraz üzerine verilen kararlar için temyize gidilebileceği belirtilmiştir.
Somut olayda; davacı fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 14.000,00TL sürekli iş göremezlik zararının davalıdan tahsilini istemiş ve Uyuşmazlık Hakem Heyeti tarafından başvurunun kabulü ile, … için 22.117,00 TL destekten yoksun kalma tazminatının ve … için 18.523,00 TL destekten yoksun kalma tazminatının 19.12.2016 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline dair verilen karara karşı davalı tarafın itirazı reddine karar verilmiş; karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Davalı aleyhine hükmedilen tazminata ilişkin karar, anılan yasanın yürürlüğünden sonra verildiğinden, aralarında ihtiyari dava arkadaşlığı bulunan davacıların her biri lehine kabul edilen miktar itibariyle davalı yönünden kesin niteliktedir. Kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 01.06.1990 gün 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtay’ca da temyiz isteminin reddine karar verilebileceğinden, davalı vekilinin temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin Sigorta Tahkim Komisyonu İtiraz Hakem Heyeti kararına ilişkin temyiz dilekçesinin REDDİNE; dosyanın, hakem kararının saklanması kararını veren İstanbul 6. Asliye Ticaret Mahkemesi’ne gönderilmesine, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 02/12/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.