YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2021/1600
KARAR NO : 2021/5132
KARAR TARİHİ : 21.09.2021

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tasarrufun iptali davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:
-K A R A R-
Davacı vekili, dava dışı borçlu … aleyhine takip yapıldığını ve sonuçsuz kaldığını, alacaklılarından mal kaçırmak amacıyla adına kayıtlı dava konusu taşınmazın davalı üçüncü kişi … İnşaat ve Eğitim Hiz. A.Ş. devrine ilişkin tasarrufun iptali istemi ile Kartal 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 2003/335 Esas 2005/592 Karar sayılı dosyasından dava açıldığını ve kabul kararı verildiğini ancak infaz aşamasında taşınmazın 21.11.2006 tarihinde davalı üçüncü kişi şirket tarafından dava dışı …’a sattığından kararın infaz edilemediğini ve zarara uğradığından 20.000,00 TL tazminatın dava tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.
Mahkemenin davanın kabulüne dair kararı Yargıtay 17. Hukuk Dairesinin 03.07.2018 tarih 2016/2212 Esas-2018/6664 Karar sayılı ilamı ile iptaline karar verilen ilk tasarrufun 16.05.2001 tarihinde yapıldığı eldeki davanın ise 24.10.2013 tarihinde 5 yıllık süreden sonra açıldığından, mahkemece davanın hakdüşürücü süreden reddine karar verilmesi gerektiğinden bahisle bozulmuş, bozmadan sonra mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı alacaklı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere ve bozmaya uygun olarak karar verilmiş bulunmasına göre davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.
2-Dava ön koşul yokluğundan reddedildiğine göre, Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 7/2. maddesine göre maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken hatalı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi isabetsiz olmuştur.
Ne varki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirir nitelikte görülmediğinden, 6100 Sayılı HMK’nin geçiçi 3/2. maddesi delaletiyle 1086 sayılı HUMK’nin 438/7. maddesi uyarınca hükmün düzeltilerek onanması gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddi ile (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile hüküm fıkrasının 5. bendindeki “7.300,00 TL nisbi” ibaresinin hükümden çıkartılarak yerine “3.400,00 TL maktu” ibaresinin yazılmasına, hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 21/09/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.