Yargıtay Kararı 4. Hukuk Dairesi 2021/23056 E. 2021/11229 K. 28.12.2021 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2021/23056
KARAR NO : 2021/11229
KARAR TARİHİ : 28.12.2021

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili; davalıların sürücü ve zorunlu mali mesuliyet sigortacısı bulundukları aracın davacının sürücüsü olduğu araçla karıştığı çift taraflı trafik kazasında, davalı sürücünün % 100 oranında kusurlu olduğunu, … 3. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2014/31 D.İş dosyasında davacının aracında meydana gelen değer kaybının tespiti işleminin devam ettiğini, fazlaya ilişkin haklarını saklı tuttuğunu belirterek araçta oluşan 1.000,00 TL değer kaybının davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep etmiş, bozma sonrası 22/07/2019 tarihli ıslah dilekçesi ile talebini 5.000,00 TL’ye yükseltmiştir.
Davalı … vekili ile davalı … vekili, davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece, bozmaya uyularak yapılan yargılama iddia, savunma ve toplanan delillere göre; 5.000,00 TL değer kaybının 1.000,00 TL’sinin davalı …’den 18/04/2014 kaza tarihinden, davalı … şirketinden dava tarihinden itibaren yasal faizi ile müştereken müteselsilen, 4.000,00 TL’sinin davalı … şirketinden dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte tahsiline karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Dava, trafik kazası neticesinde araçta oluşan değer kaybının tazmini istemine ilişkindir.
Davacı vekilince 5.000,00 TL maddi tazminat isteminde bulunulmuş olup, mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş ise de; Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi’nin 13. maddesi uyarınca davacı lehine maktu vekalet ücretinin altında kalmamak kaydıyla nispi vekalet ücreti hükmedilmesi gerektiği, ancak hükmedilen vekalet ücretinin kabul edilen miktarı da geçemeyeceği yönündeki hükmü dikkate alınmadan, 1.000,00 TL vekalet ücretine hükmedilmesi doğru olmamıştır. Ne var ki belirlenen bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, mahkeme kararının 6100 sayılı HMK’nın 370.maddesinin (2) numaralı fıkrası uyarınca düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, hükmün 7. bendindeki “1.000,00 TL nispi vekalet ücretinin” ibaresinin hükümden

çıkartılarak, yerine “4.000,00 TL vekalet ücretinin davalı …’in 1.000,00 TL’sinden sorumlu olmak üzere” ibaresinin yazılmasına ve hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 28/12/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.