Yargıtay Kararı 4. Hukuk Dairesi 2022/15408 E. 2023/5078 K. 06.04.2023 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2022/15408
KARAR NO : 2023/5078
KARAR TARİHİ : 06.04.2023

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi
SAYISI : 2013/20 E., 2015/353 K.
HÜKÜM/KARAR : Davanın Reddine

Taraflar arasındaki maddi tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, mahkemece davanın reddine karar verilmiştir.

Mahkeme kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA
Davacı vekili dava dilekçesinde; 20.05.2008 tarihinde davacı idaresindeki araç ile davalıya trafik sigortalı aracın karıştığı çift taraflı trafik kazasında davacının yaralanarak malul kaldığını, davalıya trafik sigortalı araç sürücüsünün tam kusurlu olduğunu, alınan maluliyet raporu ile davacının maluliyet oranının % 44 olarak belirlendiğini beyanla, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere 7.500,00 TL maddi tazminatın kaza tarihinden itibaren bankalarca mevduata uygulanan en yüksek faiz oranı üzerinden faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş, ıslah dilekçesiyle talebini 51.204,00 TL’ye artırmıştır.

II. CEVAP
Davalı vekili cevap dilekçesinde; 16.07.2009 tarihinde davacının zararının ödendiğini, davacının öncelikle sigortalı araç sürücüsünün kusurunu ispat etmesi gerektiğini ve bunun için de ceza dosyasının bekletici mesele yapılması gerektiğini, faizin dava tarihinden itibaren başlatılmasını, yasal faize hükmedilmesi gerektiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.
III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile “…çelişki gideren usule uygun rapor esas alınarak yapılan hesaplamada davacının davalı sigorta şirketinden uğramış olduğu maluliyetine ilişkin başkaca bir alacağının kalmadığı, her ne kadar davacı tarafça son celsede Şanlıurfa 500 Yataklı Devlet Hastanesi’nden davacının maluliyetine ilişkin yeni bir rapor alındığından bahisle yeniden maluliyet tayini yönünde talepte bulunulmuş ise de, hükme esas alınan maluliyet raporunun dosya içinde mevcut Çukurova Üni.Tıp Fak.Adli Tıp Anabilim Dalı Başkanlığı’ndan alınan %38 oranındaki rapor ile Mersin Üni.Tıp Fak.Adli Tıp Anabilim Dalı Başkanlığı’ndan alınan %44 oranındaki rapor arasındaki çelişkinin Sosyal Sigortalar Sağlık İşlemleri Tüzüğü hükümlerinden yararlanılarak giderilmesi suretiyle Adli Tıp Kurumu 3.İhtisas Kurulu’ndan aldırılan rapor olduğu ve bu raporun hükme esas almaya yeterli görüldüğü” gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

IV. TEMYİZ
A. Temyiz Yoluna Başvuranlar
Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri
Davacı vekili temyiz dilekçesinde; davacının kaza tarihinden itibaren vücut sağlığında iyileşme görülmediğini aksine maluliyetinin arttığını, dosya kapsamında çelişkiyi gideren rapor alınmadığını, karar duruşmasından önce Şanlıurfa 500 Yataklı Devlet Hastanesinden alınan rapor ile davacının % 45 oranında malul kaldığının belirlendiğini ve sakatlık maaşı aldığını, mahkemece verilen kararın yerinde olmadığını belirterek mahkeme kararının bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe
1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme
Uyuşmazlık; davalı sigorta şirketi tarafından Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası (…) Poliçesi ile teminat altına alınan aracın karıştığı trafik kazası sonucu yaralanıp malul kalan davacı sürücünün sürekli iş göremezlik tazminatı talebine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk
6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun (1086 sayılı Kanun) 428 inci maddesi, 438 inci maddesinin yedi, sekiz ve dokuzuncu fıkraları ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrası, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu’nun 54 üncü maddesi, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu’nun 85, 89, 90 ve 91 inci maddeleri, Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartları.

3. Değerlendirme
Mahkemelerin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun’un 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere; uzman bilirkişi heyeti raporunda belirtilen maluliyet oranının hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına ve maddi tazminata ilişkin hesaplamanın hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

V. KARAR
Açıklanan sebeplerle;
Davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile temyiz olunan mahkeme kararının ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden davacıya yükletilmesine,

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,06.04.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.