YARGITAY KARARI
DAİRE : 5. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2011/7547
KARAR NO : 2012/12609
KARAR TARİHİ : 06.12.2012

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ : Rüşvet almak ve vermek
HÜKÜM : …, … ve … hakkında beraet, …’in görevi kötüye kullanmaktan mahkümiyetine

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
Sanıklar …, … ve … hakkında rüşvet vermek suçunu işledikleri iddiasıyla açılan kamu davasında sanıkların üzerine atılı suçun unsurları itibariyle oluşmadığı anlaşılmakla; delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraet hükümleri usul ve kanuna uygun olduğundan yerinde görülmeyen katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,
Sanık … hakkında görevi kötüye kullanma suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;
Sanık …’in suç tarihinde Denizli İl Çevre Orman Müdürlüğünde kadrolu tarım işçisi olarak görev yaptığı, diğer sanıkların kendisine hayat kadını tedariki ve gece eğlencesi düzenlemeleri karşılığında görev ve sorumluluk sahasında bulunmayan ormanlık bölgeden kesim artıklarının toplanmasına göz yumacağı konusunda anlaşmaya vardıkları olayda; sanığın görevine giren bir konuda menfaat temininden söz edilememesi nedeniyle oluşan eylemin suç tarihi itibariyle 5237 sayılı TCK’nın 255. maddesinde düzenlenen “yetkili olmadığı bir iş için yarar sağlamaya teşebbüs etmek” suçunu oluşturduğu halde görevi kötüyü kullanma suçundan hüküm kurulması,
Kabule göre de ;
Hükümden sonra 19/12/2010 tarihinde yürürlüğe giren 6086 sayılı Kanunun 1. maddesi ile TCK’nın 257/1-2. madde-fıkralarında yer alan “kazanç” sözcüğünün “menfaat” olarak değiştirilmesi ve bu fıkralarda öngörülen cezaların alt ve üst sınırlarının da indirilmesi, ayrıca 05/07/2012 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren 6352 sayılı Kanunun 89. maddesi ile 5237 sayılı TCK’nın 255. maddesinde yapılan değişiklik
karşısında TCK’nın 7/2. madde-fıkrasındaki “suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur” hükmü gözetilerek, sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu,
Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 03/02/2009 tarih ve 2008/11-250 Esas, 2009/13 sayılı Kararında da belirtildiği üzere hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesinde dikkate alınacak zararın maddi zarar olduğu, 01/11/2008 tarihinde düzenlenen suç tutanağına göre; kesim artığı meşe odunu ve asmalara el konulduğu anlaşılmakla dosyaya yansıyan kamunun bir zararının da oluşmadığı gözetilmeden yetersiz gerekçe ile 5271 sayılı CMK’nın 231. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,
Suçun 5237 sayılı Yasanın 53/1-a maddesindeki yetkinin kötüye kullanılması suretiyle işlendiğinin kabul edilmesi karşısında aynı Yasanın 53/5. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,
Kanuna aykırı, sanık müdafiin ve katılanlar vekillerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gözetilerek CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 06/12/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.