YARGITAY KARARI
DAİRE : 5. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2013/13809
KARAR NO : 2015/785
KARAR TARİHİ : 13.01.2015

Tebliğname No : 5 – 2013/8384
MAHKEMESİ : Kahramanmaraş 5. Asliye Ceza Mahkemesi
TARİHİ : 25/09/2012
NUMARASI : 2011/80 Esas, 2012/323 Karar
SUÇ : Görevi yaptırmamak için direnme, hakaret

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi;
Sanıklar hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararların, CMK’nın 231/12. maddesi karşısında itiraza tabi olup temyizinin mümkün bulunmadığı, itiraz merciince bu hususta bir karar verilmesi gerektiği anlaşılmakla incelemenin sanıklar hakkında hakaret suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarıyla sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
5237 sayılı TCK’nın 61. maddesi uyarınca temel cezalar belirlenirken söz konusu maddenin 1. fıkrasında yedi bent halinde sayılan hususlarla aynı Kanunun 3/1 maddesindeki “suç işleyen kişi hakkında işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı ceza ve güvenlik tedbirine hükmolunur” şeklindeki yasal düzenlemeler ile dosyaya yansıyan bilgi ve kanıtlar birlikte ve isabetle değerlendirilip, denetime olanak verecek şekilde ve somut gerekçeler de gösterilmek suretiyle ilgili kanun maddesindeki cezanın alt ve üst sınırları arasında takdir hakkının kullanılması zorunluluğuna uyulmayarak, hak ve orantılılık kuralları gözetilmeden “sanıkların kendileri ile ilgili olmayan bir olaydan dolayı ve suçun işleniş biçimi göz önüne alınarak” şeklindeki yasal ve yeterli olmayan gerekçelerle, üst sınırdan cezalar tayin edilmesi,
Hakaret eylemini aleni olarak işleyen sanıklar hakkında TCK’nın 125/4. maddesinin uygulanmaması,
Hapis cezalarının kanuni sonucu olarak TCK’nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarına hükümlerde yer verilmemesi,
Kanuna aykırı ve O yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gözetilerek CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 13/01/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.