Yargıtay Kararı 5. Ceza Dairesi 2013/14370 E. 2015/17242 K. 10.12.2015 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 5. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2013/14370
KARAR NO : 2015/17242
KARAR TARİHİ : 10.12.2015

Tebliğname No : 5 – 2012/318976
MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 9. (Üsküdar 3.) Ağır Ceza Mahkemesi
TARİHİ : 07/11/2012
NUMARASI : 2011/453 Esas, 2012/366 Karar
SUÇ : İcrai davranışla görevi kötüye kullanma

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
Hükmün gerekçesinde avukat olan sanığın üstlendiği görevi yapmadığı gibi şikayetçilerden aldığı parayı iade etmeyerek güveni kötüye kullanma suçunu işlediği kabul edildiği halde, hüküm fıkrasında ve hükmün esasını oluşturan kısa kararda TCK’nın 257/1. maddesi gereğince görevi kötüye kullanma suçundan cezalandırılmasına karar verilmek suretiyle çelişkiye yol açılması,
Kabule göre de;
Sanığın Üsküdar Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin kesinleşen 2006/66 Esas ve 2007/276 Karar sayılı dosyasında yargılamanın yenilenmesi girişiminde bulunmak üzere katılanlar ile anlaşmaya varıp ücret aldığı halde hiçbir işlem yapmayarak mağduriyetlerine neden olmak biçiminde gerçekleştiği kabul edilen eyleminin TCK’nın 257/2. maddesine uyan ihmali davranışla görevi kötüye kullanma suçunu oluşturduğu gözetilmeden, yanılgılı hukuki değerlendirme sonucunda aynı maddenin birinci fıkrası uyarınca ceza tayini,
Suçun 5237 sayılı Yasanın 53/1-e maddesindeki hak ve yetkinin kötüye kullanılması suretiyle işlenmesine rağmen sanık hakkında aynı Yasanın 53/5. maddesinin uygulanmaması,
Anayasa Mahkemesinin hükümden sonra 08/10/2015 tarih ve 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı Kararı ile TCK’nın 53. maddesinde yer alan bazı ibarelerin iptaline ilişkin kararının dikkate alınamaması,
Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK’nın 321 ve 326/son maddeleri uyarınca BOZULMASINA, 10/12/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.