YARGITAY KARARI
DAİRE : 5. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2013/2565
KARAR NO : 2014/7390
KARAR TARİHİ : 03.07.2014

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Görevi yaptırmamak için direnme
HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
Sanık …’in hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına engel sabıkası bulunduğunun anlaşılmasına, yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık … hakkında kurulan hükme yönelik yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
TCK’nın 265/1. maddesinde yer alan düzenlemeye göre görevi yaptırmamak için direnme suçunun kamu görevlisinin görevini yerine getirmesini engellemek amacıyla cebir ve/veya tehdit kullanılmasıyla olaşabileceği anlaşılmakla, somut olayda suçun öğesi olan cebir ve/veya tehdit unsurlarının ne şekilde gerçekleştiği karar yerinde gösterilip tartışılmadan yazılı şekilde sanık … hakkında da mahkumiyet hükmü kurulması,
Hükümden önce 08/02/2008 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren ve TCK’nın 7/2. maddesi uyarınca sanık yararına olan 5728 sayılı Kanunun 562. maddesinin 1. fıkrası ile değişik CMK’nın 231/5. maddesinde hapis cezası için öngörülen sınırın 2 yıla çıkarılması ve anılan maddenin 2. fıkrası ile de 231/14. maddesindeki soruşturulması ve kovuşturulması şikayete bağlı suç olma koşulunun kaldırılması karşısında, bu maddenin 6. fıkrasına 25/07/2010 tarihinde yürürlüğe giren 6008 sayılı Yasanın 7. maddesi ile eklenen cümle de nazara alınarak, sanık … hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağının karar yerinde tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,
Kabule göre de;
Direnme fiilinin birden fazla kişi ile birlikte olacak şekilde ve birden fazla kamu görevlisine karşı işlendiği kabul edildiği halde TCK’nın 265/3 ve 43/2. maddelerinin uygulanmaması,
Kanuna aykırı, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gözetilerek CMUK’nın 321 ve 326/son maddeleri uyarınca BOZULMASINA, 03/07/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.