YARGITAY KARARI
DAİRE : 5. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2013/4888
KARAR NO : 2014/9173
KARAR TARİHİ : 29.09.2014

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Görevi yaptırmamak için direnme, hakaret
HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
Sanığın “polis memuru geldi, bir anda bana müdahale ederek yere yatırdılar, sağ göz kenarından yere çarparak yaralandım” şeklindeki savunması, bunu doğrulayan adli rapor içeriği ve tanık …’nun ifadeleri üzerinde durularak TCK’nın 29, 129. maddelerinin uygulanması gerekip gerekmediğinin karar yerinde tartışılmaması,
TCK’nın 51. maddesinde düzenlenen erteleme ve CMK’nın 231. maddesindeki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kriterlerin aynı olmaması nedeniyle her bir müessesenin unsurları ve koşulları yönünden dosya kapsamına göre irdeleme yapılarak somut gerekçeleri gösterilmek suretiyle uygulanıp uygulanmayacaklarına karar verilmesi gerekirken, suç tarihi itibariyle adli sicil kaydındaki mahkumiyetlerinin silinme şartları oluşan sanık hakkında, kişilik özellikleri ve duruşmadaki tutum ve davranışları irdelenerek yeniden suç işleyip işlemeyeceği hususunda ulaşılacak kanaate göre hükümlerin açıklanmasının geri bırakılmasının gerekip gerekmediğine, yine suçu işledikten sonra yargılama sürecinde gösterdiği pişmanlık değerlendirilerek TCK’nın 51. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağına karar verilmesi gerekirken, seçenek yaptırımlara çevirme ve erteleme gibi diğer kişiselleştirme nedenlerinden önce hakim tarafından değerlendirilmesi zorunlu olan CMK’nın 231. maddesinin 6. fıkrasındaki objektif ve subjektif koşullar değerlendirilmeksizin, “geçmiş adli sicil kayıtları gözönüne alınarak” şeklinde yasal ve yeterli olmayan gerekçelerle bu hükümlerin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,
Kabule göre de;
Hakaret suçundan temel cezanın doğrudan TCK’nın 125/3-a maddesi gereğince tayini gerektiğinin gözetilmemesi,
Hakaret fiilinin alenen işlendiği kabul edilmesine rağmen TCK’nın 125/4. maddesinin uygulanmaması,
Kanuna aykırı ve sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek hükümlerin CMUK’nın 321 ve 326/son maddeleri uyarınca BOZULMASINA, 29/09/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.