YARGITAY KARARI
DAİRE : 5. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2013/7988
KARAR NO : 2015/11457
KARAR TARİHİ : 11.05.2015
Tebliğname No : 11 – 2011/324980
MAHKEMESİ : Fatih 4. (İstanbul 44.) Asliye Ceza Mahkemesi
TARİHİ : 20/05/2011
NUMARASI : 2010/956 Esas, 2011/617 Karar
SUÇ : Karşılıksız yararlanma, özel işaret ve kıyafetleri
usulsüz kullanma
Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi;
14/04/2011 tarihinde yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanunun 26. maddesiyle 5320 sayılı Kanuna eklenen geçici 2. madde ile hapis cezasından çevrilenler hariç sonuç olarak 3.000 (dahil) liraya kadar para cezalarına karşı temyiz yoluna başvurulamayacağının düzenlendiği, Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 21/06/2005 gün ve 61/82 sayılı Kararında vurgulandığı üzere, hükmün temyiz edilebilir olup olmadığını belirleme bakımından hüküm tarihindeki yasal düzenlemenin dikkate alınması gerektiğinden, hüküm tarihinde yürürlükte bulunan 5320 sayılı Kanunun geçici 2. maddesi gereğince cezanın miktarına göre kesin olup temyizi kabil bulunmayan karşılıksız yararlanma suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik sanığın temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK’nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE, incelemenin özel işaret ve kıyafetleri usulsüz kullanma suçundan verilen mahkumiyet hükmü ile sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:
Sanığın, metronun ücretsiz turnikesinden geçerken özel güvenlik görevlisine kendisinin polis olduğunu söyleyerek gösterdiği metal polis rozetinin (armasının) 2933 sayılı Kanunda düzenlenen madalya ve nişanlardan olmadığı nazara alınarak TCK’nın 264. maddesinde düzenlenen ve maddi unsurları “Bir rütbe veya kamu görevinin veya mesleğin, resmi elbisesini yetkisi olmaksızın alenen ve başkalarını yanıltacak şekilde giyen veya hakkı olmayan nişan veya madalyaları takan kimseye..” şeklinde düzenlenen özel işaret ve kıyafetleri usulsüz kullanmak suçunun oluşmadığı anlaşılmakla, sanığın beraati yerine yazılı ve yeterli olmayan gerekçelerle mahkumiyetine karar verilmesi,
Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 11/05/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.