YARGITAY KARARI
DAİRE : 5. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2013/9767
KARAR NO : 2015/12732
KARAR TARİHİ : 18.06.2015

Tebliğname No : 5 – 2013/159012
MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 1. (Kartal 1.) Ağır Ceza Mahkemesi
TARİHİ : 26/06/2012
NUMARASI : 2012/62 Esas, 2012/363 Karar
SUÇ : İcbar suretiyle irtikap

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi;
CMK’nın 260/1. maddesine göre katılan sıfatını alabilecek surette irtikap suçundan zarar görmüş olan İçişleri Bakanlığı ve Maliye Bakanlığının kanun yoluna başvurma hakkının bulunması ve adı geçen bakanlıklara izafeten 29/04/2013 havale tarihli dilekçe ile Hazine vekili tarafından katılma isteminde bulunulması karşısında, 3628 sayılı Yasanın 18. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak CMK’nın 237/2. maddesi uyarınca katılma talebinin kabulüne, hükmolunan ceza miktarı itibariyle koşulları bulunmadığı gibi, sanık M.. İ.. yönünden süresinden sonra da olduğu anlaşılan sanıklar müdafiilerinin duruşma istemlerinin CMUK’nın 318. maddesi uyarınca reddi ile incelemenin duruşmasız olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:
Dairemizce de benimsenen Yargıtay CGK’nın 18/09/2012 tarih ve 2012/420 Esas 2012/1771 sayılı Kararı da nazara alınarak 6352 sayılı Kanunun Geçici 2. maddesinin sadece karşılıksız yararlanma suçunu kapsadığı ve aynı Kanunun irtikap suçu yönünden getirdiği değişiklikler de gözetilerek yapılan incelemede,
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak
Hükümden sonra 05/07/2012 gün ve 28344 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 6352 sayılı Yasanın 86. maddesi ile eklenen 5237 sayılı TCK’nın 250/4. maddesine göre sağlanan menfaatin değeri ve mağdurun ekonomik durumu gözetilerek sanıkların hukuki durumlarının yeniden değerlendirilmesi lüzumu,
Bozmayı gerektirmiş, Hazine vekili ve sanıklar müdafiilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gözetilerek CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 18/06/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.