Yargıtay Kararı 5. Ceza Dairesi 2014/3858 E. 2014/6537 K. 11.06.2014 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 5. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2014/3858
KARAR NO : 2014/6537
KARAR TARİHİ : 11.06.2014

Tebliğname No : 11 – 2013/66786
MAHKEMESİ : Mersin 2. Asliye Ceza Mahkemesi
TARİHİ : 05/12/2012
NUMARASI : 2012/1135 Esas, 2012/1056 Karar
SUÇ : Mühür bozma

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
Bozmadan sonra tensiben verilen 05/12/2012 tarihli birinci celse için sanık adına çıkarılan davetiyeye mazeretsiz olarak duruşmaya gelmediği takdirde CMK’nın 176/2. maddesi uyarınca zorla getirileceği ve 98/3. maddesi gereğince hakkında yakalama emri düzenlenebileceği şeklinde açıklama yazıldığı, gelmediği takdirde yokluğunda karar verileceğine ilişkin bir meşruhat yazılmadığı gözetilmeden sanığın katılmadığı anılan celsede hüküm kurulması,
Kısa kararın yazılı olduğu 05/12/2012 tarihli celse tutanağındaki hüküm bölümüne “Hüküm aynı ceza tekerrür olmayacak” şeklinde ibareler yazılarak hükmün karıştırılması,
TCK’nın 203/1. maddesinde öngörülen seçimlik cezalardan hapis cezası tercih edilirken denetime imkan verecek şekilde yasal ve yeterli gerekçe gösterilmemesi,
Gerekçede hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği belirtilmesine rağmen sanık hakkında hükümde cezanın TCK’nın 51/1. maddesi gereğince ertelenmesine karar verilmesi suretiyle çelişki oluşturulması,
Sanığın daha önce kasıtlı suçtan mahkumiyeti bulunması nedeniyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, CMK’nın 231/7. maddesi yanlış yorumlanarak “Sanık hakkında verilen hapis cezasının ertelenmiş olması nedeniyle…” şeklindeki yasal olmayan gerekçe ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,
Kanuna aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 11/06/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.